Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj
Adoptita kaj proklamita de Rezolucio 217 A (III) de la Generala Asembleo, 10an de decembro 1948
Antaukonsideroj
Pro tio, ke agnosko de la esenca digno kaj de la egalaj kaj nefordoneblaj rajtoj de ciuj membroj de la homara familio estas la fundamento de libero, justo kaj paco en la mondo,
Pro tio, ke malagnosko kaj malestimo de la homaj rajtoj rezultigis barbarajn agojn, kiuj forte ofendis la konsciencon de la homaro, kaj ke la efektivigo de tia mondo, en kiu la homoj guos liberecon de parolo kaj de kredo kaj liberigon el timo kaj bezono, estas proklamita kiel la plej alta aspiro de ordinaraj homoj,
Pro tio, ke nepre necesas, se la homoj ne estu devigitaj, sen alia elektebla vojo, ribeli kontrau tiranismo kaj subpremo, ke la homaj rajtoj estu protektataj de la lego,
Pro tio, ke nepre necesas evoluigi amikajn rilatojn inter la nacioj,
Pro tio, ke la popoloj de Unuigintaj Nacioj en la Carto reasertis sian firman kredon je la fundamentaj homaj rajtoj, je la digno kaj valoro de la homa personeco kaj je la egalaj rajtoj de viroj kaj virinoj, kaj firme decidis antauenigi socian progreson kaj pli altnivelan vivon en pli granda libereco,
Pro tio, ke la Statoj-Membroj sin devigis atingi, en kunlaboro kun Unuigintaj Nacioj, la antauenigon de universala respekto al kaj observado de la homaj rajtoj kaj fundamentaj liberecoj,
Pro tio, ke komuna kompreno pri tiuj ci rajtoj kaj liberecoj estas esence grava por plena realigo de tiu sindevigo,
Tial, nun,
La Generala Asembleo,
Proklamas tiun ci Universalan Deklaracion de Homaj Rajtoj kiel komunan celon de atingo por ciuj popoloj kaj ciuj nacioj, por tio, ke ciu individuo kaj ciu organo de la socio, konstante atentante ci tiun Deklaracion, per instruado kaj edukado strebu al respektigo de tiuj ci rajtoj kaj liberecoj, kaj per laugradaj pasoj naciaj kaj internaciaj certigu ilian universalan kaj efektivan agnoskon kaj observadon, same tiel inter la popoloj de la Statoj-Membroj mem, kiel inter la popoloj de teritorioj sub ilia jurisdikcio.
Artikolo 1
Ciuj homoj estas denaske liberaj kaj egalaj lau digno kaj rajtoj. Ili posedas racion kaj konsciencon, kaj devus konduti unu al alia en spirito de frateco.
Artikolo 2
Ciuj rajtoj kaj liberecoj difinitaj en tiu ci Deklaracio validas same por ciuj homoj, sen kia ajn diferencigo, cu lau raso, hautkoloro, sekso, lingvo, religio, politika au alia opinio, nacia au socia deveno, posedajoj, naskigo au alia stato. Plie, nenia diferencigo estu farata surbaze de la politika, jurisdikcia au internacia pozicio de la lando au teritorio, al kiu apartenas la koncerna persono, senkonsidere cu gi estas sendependa, sub kuratoreco, ne-sinreganta au sub kia ajn alia limigo de la suvereneco.
Artikolo 3
Ciu havas la rajtojn je vivo, libereco kaj persona sekureco.
Artikolo 4
Neniu estu tenata en sklaveco au servuteco; sklaveco kaj sklavkomerco estu malpermesitaj en ciuj siaj formoj.
Artikolo 5
Neniu suferu torturon au kruelan, nehoman au sendignigan traktadon au punon.
Artikolo 6
Ciu rajtas esti cie agnoskita jure kiel persono.
Artikolo 7
Ciuj homoj estas jure egalaj, kaj rajtas sen diskriminacio al egala jura protekto. Ciuj rajtas ricevi egalan protekton kontrau kia ajn diskriminacio, kiu kontrauas tiun ci Deklaracion, kaj kontrau kia ajn instigo al tia diskriminacio.
Artikolo 8
Ciu rajtas ricevi de la kompetentaj naciaj tribunaloj efikan riparon pro agoj, kiuj kontrauas la fundamentajn rajtojn, kiujn li havas lau la konstitucio au la legoj.
Artikolo 9
Neniu suferu arbitrajn areston, malliberigon au ekzilon.
Artikolo 10
Ciu en plena egaleco rajtas je justa kaj publika proceso antau sendependa kaj senpartia tribunalo, por prijugo de liaj rajtoj kaj devoj kaj de kiu ajn kriminala akuzo kontrau li.
Artikolo 11
Ciu akuzita pro punebla faro rajtas, ke oni supozu lin senkulpa, gis oni pruvos laulege lian kulpon en publika proceso, en kiu li ricevis ciujn garantiojn necesajn por sia defendo. 
Neniu estu konsiderata krimkulpa pro kia ajn ago au neago, kiu ne konsistigis puneblan faron, lau nacia au internacia juro, en la tempo, kiam gi estis farita. Same tiel, ne estu aljugita pli severa puno ol tiu, kiu estis aplikebla en la tempo, kiam la punebla faro estis plenumita. 
Artikolo 12
Neniu suferu arbitrajn intervenojn en sian privatecon, familion, hejmon au korespondadon, nek atakojn kontrau sia honoro au reputacio. Ciu rajtas ricevi juran protekton kontrau tiaj intervenoj au atakoj.
Artikolo 13
Ciu havas la rajton libere movigi kaj logi interne de la limoj de kiu ajn stato. 
Ciu rajtas eliri el kiu ajn lando, inkluzive la propran, kaj reveni en sian landon. 
Artikolo 14
Ciu rajtas peti kaj ricevi en aliaj landoj azilon kontrau persekuto. 
Tiu rajto ne estas alvokebla en kazoj de persekutaj akuzoj malfalse levitaj pro ne-politikaj krimoj au pro agoj kontrauaj al la celoj kaj principoj de Unuigintaj Nacioj. 
Artikolo 15
Ciu rajtas havi statanecon. 
Al neniu estu arbitre forprenita la stataneco, nek rifuzita la rajto sangi sian statanecon. 
Artikolo 16
Plenagaj viroj kaj virinoj, sen ia ajn limigo pro raso, nacieco au religio, rajtas edzigi kaj fondi familion. Iliaj rajtoj estas egalaj koncerne la geedzigon, dum la geedzeco kaj koncerne eksedzigon. 
Geedzigo okazu sole lau libera kaj plena konsento de la geedzigontoj. 
La familio estas la natura kaj fundamenta grupunuo de la socio, kaj gi rajtas ricevi protekton de la socio kaj de la Stato. 
Artikolo 17
Ciu rajtas proprieti havajon, kaj sola kaj en asociigo kun aliaj. 
Al neniu estu arbitre forprenita lia proprieto. 
Artikolo 18
Ciu havas la rajton je libereco de penso, konscienco kaj religio; tiu ci rajto inkluzivas la liberecon sangi sian religion au kredon, kaj liberecon manifesti, cu sola cu kune kun aliaj, cu publike cu private, sian religion au kredon per instruado, praktikado, adorado kaj observado.
Artikolo 19
Ciu havas la rajton je libereco de opinio kaj esprimado; ci tiu rajto inkluzivas la liberecon havi opiniojn sen intervenoj de aliaj, kaj la rajton peti, ricevi kaj havigi informojn kaj ideojn per kiu ajn rimedo kaj senkonsidere pri la landlimoj.
Artikolo 20
Ciu havas la rajton je libereco de pacema kunvenado kaj asociigo. 
Neniu estu devigita aparteni al asocio. 
Artikolo 21
Ciu homo rajtas partopreni la regadon de sia lando, au rekte au pere de libere elektitaj reprezentantoj. 
Ciu rajtas je egala aliro al publika servo en sia lando. 
La volo de la popolo estu la bazo de la autoritato de la registaro; tiu volo estu esprimata per regulaj kaj autentikaj elektoj, kiuj okazu per universala kaj egala balotrajto, kaj per sekreta vocdono au ekvivalentaj liberaj vocdonaj proceduroj. 
Artikolo 22
Ciu, kiel membro de la socio, havas rajton je socia sekureco kaj povas postuli la realigon, per naciaj klopodoj kaj internacia kunlaboro, kaj konforme al la organizo kaj disponeblaj rimedoj de ciu Stato, de tiuj ekonomiaj, sociaj kaj kulturaj rajtoj, kiuj estas nepre necesaj por lia digno kaj por la libera disvolvigo de lia personeco.
Artikolo 23
Ciu havas rajton je laboro, je libera elekto de sia okupo, je justaj kaj favoraj laborkondicoj kaj je protekto kontrau senlaboreco. 
Ciu, sen ia ajn diskriminacio, rajtas ricevi egalan salajron pro egala laboro. 
Ciu, kiu laboras, rajtas ricevi justan kaj favoran kompenson, kiu certigu por li mem kaj por lia familio ekziston konforman al homa digno, kaj kiun suplementu, launecese, aliaj rimedoj de socia protekto. 
Ciu rajtas formi kaj aligi sindikatojn por protekto de siaj interesoj. 
Artikolo 24
Ciu havas rajton je ripozo kaj libertempo, inkluzive racian limigon de la laborhoroj kaj periodajn feriojn kun salajro.
Artikolo 25
Ciu havas rajton je vivnivelo adekvata por la sano kaj bonfarto de si mem kaj de sia familio, inkluzive de nutrajo, vestajoj, logejo kaj medicina prizorgo kaj necesaj sociaj servoj, kaj la rajton je sekureco en okazo de senlaboreco, malsano, malkapablo, vidvineco, maljuneco au alia perdo de la vivrimedoj pro cirkonstancoj ekster sia povo. 
Patrineco kaj infaneco rajtigas al specialaj prizorgoj kaj helpo. Ciuj infanoj, egale cu ili naskigis en au ekster geedzeco, ricevu saman socian protekton. 
Artikolo 26
Ciu havas rajton je edukigo. La edukado estu senpaga, almenau en la elementa kaj fundamenta stadioj. La elementa edukado estu deviga. La teknika kaj porprofesia edukado estu generale akirebla, kaj pli alta edukado estu egale akirebla por ciuj lau ties meritoj. 
Edukado celu la plenan disvolvon de la homa personeco kaj plifortigon de la respekto al la homaj rajtoj kaj fundamentaj liberecoj. Gi kreskigu komprenon, toleron kaj amikecon inter ciuj nacioj, rasaj au religiaj grupoj, kaj antauenigu la agadon de Unuigintaj Nacioj por konservo de paco. 
Gepatroj havas unuavican rajton elekti la specon de la edukado, kiun ricevu iliaj infanoj. 
Artikolo 27
Ciu rajtas libere partopreni la kulturan vivon de la komunumo, gui la artojn kaj partopreni sciencan progreson kaj giajn fruktojn. 
Ciu havas rajton je protekto de la moralaj kaj materialaj interesoj rezultantaj el eventualaj sciencaj, literaturaj au artaj produktajoj, kiujn li autoris. 
Artikolo 28
Ciu havas rajton je socia kaj internacia organizo, en kiu la rajtoj kaj liberecoj difinitaj en ci tiu Deklaracio povas esti plene realigitaj.
Artikolo 29
Ciu havas devojn al la komunumo, en kiu, sole, estas ebla la libera kaj plena disvolvigo de lia personeco. 
En la uzado de siaj rajtoj kaj liberecoj, ciu estu subigita sole al tiuj limigoj, kiuj estas jure difinitaj ekskluzive kun la celo certigi adekvatan rekonon kaj respekton por la rajtoj kaj liberecoj de aliaj kaj por konformigi al justaj postuloj de moralo, publika ordo kaj generala bonfarto en demokrata socio. 
Tiuj ci rajtoj kaj liberecoj estas en neniu okazo efektivigeblaj kontraue al la celoj kaj principoj de Unuigintaj Nacioj. 
Artikolo 3