fstab (Polski) - ArchWiki

# fstab (Polski)

From ArchWiki
Jump to navigation Jump to search

Fstab (ang. file systems table) – plik konfiguracyjny, znajdujący się w katalogu /etc, który zawiera informacje na temat podłączonych do systemu urządzeń blokowych (przede wszystkim dysków twardych), ich partycji oraz sposobu, w jakim urządzenia oraz partycje mają zostać zamontowane podczas rozruchu komputera. Wymienione w pliku urządzenia mogą zostać zamontowane do systemu lokalnie (gdy są podłączone do uruchamianego komputera) lub zdalnie (gdy znajdują się na innym urządzeniu, które łączy się z uruchamianym komputerem poprzez sieć).

Każda partycja poszczególnego urządzenia blokowego jest w pliku fstab opisana w oddzielnej linii. Linia taka zawiera definicję partycji wraz z parametrami. Wszystkie poprawnie zapisane linie z pliku, zostają automatycznie przekształcone w działające partycje przez systemd, podczas rozruchu komputera lub podczas ponownego załadowania tego menedżera systemu.

Domyślna konfiguracja fstab uruchamia wpierw automatycznie program fsck, a następnie montuje partycje jeszcze przed uruchomieniem usług, które wymagają ich zamontowania. Systemd automatycznie upewnia się, że partycja zdalna z system plików, takim jak NFS lub Samba, jest uruchamiana dopiero po skonfigurowaniu sieci. Dlatego lokalne i zdalne partycje, poprawnie określone w `/ etc / fstab`, powinny działać natychmiast po zakończeniu rozruchu komputera.

Polecenie systemowe `mount` używa definicji z pliku fstab, podczas podłączania do działającego komputera urządzenia blokowego (np. czytnika dysków), sprawdzając zawarte w niej parametry. Jeżeli podczas montowania urządzenia wykryta zostanie definicja w pliku fstab, zostaną użyte wymienione w niej parametry.

Systemowa strona man fstab(5) opisuje, w jaki sposób prawidłowo zdefiniować partycje dysków twardych, innych urządzeń blokowych lub zdalnych systemów plików.

## Użycie

Przykładowy wpis w pliku `/etc/fstab`, stosujący nazwy urządzeń używane przez jądro, montujący podczas startu systemu trzy partycje jednego twardego dysku:

    /etc/fstab

    # <device>             <dir>         <type>    <options>             <dump> <fsck>
    /dev/sda1              /             ext4      noatime               0      1
    /dev/sda2              none          swap      defaults              0      0
    /dev/sda3              /home         ext4      noatime               0      2

- `<device>` – definiuje urządzenie blokowe, jego konkretną partycję lub zdalny system plików, które mają zostać zamontowane.
- `<dir>` – określa katalog, do którego montujemy urządzenie.
- `<type>` – określa typ systemu plików.
- `<options>` – określa dodatkowe opcje montowania, zobacz mount(8) oraz ext4(5).
- `<dump>` – określa, czy partycja będzie sprawdzana przez dump(8). Ten parametr jest zwykle ustawiony na `0`, co uniemożliwia sprawdzenie.
- `<fsck>` – określa kolejność sprawdzania partycji przez program fsck. Dla partycji głównej parametr ten powinien zostać ustawiony na `1`. Pozostałe partycje powinny mieć go ustawione na `2` lub też, gdy partycja nie ma być sprawdzana, na `0`.

## Identyfikacja urządzeń blokowych

Istnieje wiele różnych metod, które pozwalają zidentyfikować dostępne w komputerze urządzenia blokowe oraz ich partycje. Jedną z tych metod jest użycie polecenia `lsblk` z pakietu util-linux, które zwraca graficzne przedstawienie listy urządzeń blokowych, rozpoznanych przez jądro podczas rozruchu komputera. Polecenie to wypisuje wszystkie urządzenia, tak zamontowane, jak i niezamontowane. Z dodatkową opcją, polecenie `lsblk -f` wypisuje informacje o zamontowanych i niezamontowanych dyskach twardych, które wcześniej sformatowano i na których zainstalowano systemy plików, przedstawiając grafikę zawierającą poszczególne partycje i ich konfiguracje.

Categories:

- File systems (Polski)
- Boot process (Polski)
- Configuration files (Polski)