MOUNT(8)

NAZWA
mount - montuje system plików

SKŁADNIA
mount [-h|-V]

mount [-l] [-t typ_systemu]

mount -a [-fFnrsvw] [-t typ-systemu] [-O lista-opcji]

mount [-fnrsvw] [-o opcje] urz◈dzenie|punkt-montowania

mount [-fnrsvw] [-t typ-systemu] [-o opcje] urz◈dzenie punkt-montowania

mount --bind|--rbind|--move stary-katalog nowy-katalog

mount --make-{shared|slave|private|unbindable|rshared|rslave|rprivate|runbindable} punkt-montowania

OPIS
All files accessible in a Unix system are arranged in one big tree, the file hierarchy, rooted at /. These files can be spread out over several devices. The mount command serves to attach the filesystem found on some device to the big file tree. Conversely, the umount(8) command will detach it again. The filesystem is used to control how data is stored on the device or provided in a virtual way by network or other services. Standardowa postać polecenia mount to:
    mount -t typ urządzenie katalog
This tells the kernel to attach the filesystem found on device (which is of type type) at the directory dir. The option -t type is optional. The mount command is usually able to detect a filesystem. The root permissions are necessary to mount a filesystem by default. See section "Non-superuser mounts" below for more details. The previous contents (if any) and owner and mode of dir become invisible, and as long as this filesystem remains mounted, the pathname dir refers to the root of the filesystem on device. Jeśli podano jedynie urządzenie lub katalog, na przykład:

    mount /katalog

then mount looks for a mountpoint (and if not found then for a device) in the /etc/fstab file. It's possible to use the --target or --source options to avoid ambiguous interpretation of the given argument. For example:

    mount --target /mountpoint

The same filesystem may be mounted more than once, and in some cases (e.g., network filesystems) the same filesystem may be mounted on the same mountpoint multiple times. The mount command does not implement any policy to control this behavior. All behavior is controlled by the kernel and it is usually specific to the filesystem driver. The exception is --all, in this case already mounted filesystems are ignored (see --all below for more details).

  Wypisywanie montowań
Tryby wypisywania są utrzymywane tylko dla wstecznej kompatybilności. Aby uzyskać spójniejsze i dające się konfigurować wyjście, proszę korzystać z findmnt(8), w szczególności w swoich skryptach. Proszę zauważyć, że znaki kontrolne w nazwach punktów montowania są zastępowane znakiem "?". Poniższe polecenie wypisze wszystkie zamontowane systemy plików (typu typ):

    mount [-l] [-t typ]

Opcja -l ujmuje w zestawieniu również etykiety. Patrz niżej.

  Indicating the device and filesystem
Większość urządzeń jest wskazywanych przez nazwę pliku (specjalnego urządzenia blokowego), jak np. /dev/sda1, lecz istnieją inne możliwości. Na przykład w wypadku montowania NFS, urządzenie może wyglądać tak: knuth.cwi.nl:/katalog.

The device names of disk partitions are unstable; hardware reconfiguration, and adding or removing a device can cause changes in names. This is the reason why it's strongly recommended to use filesystem or partition identifiers like UUID or LABEL. Currently supported identifiers (tags):

    LABEL=etykieta
        Human readable filesystem identifier. See also -L.

    UUID=uuid
        Filesystem universally unique identifier. The format of the UUID is usually a series of hex digits separated by hyphens. See also -U.

        Proszę zauważyć, że mount(8) używa UUID-ów jako łańcuchów. UUID-y z wiersza poleceń lub fstab(5) nie są konwertowane do wewnętrznej reprezentacji binarnej. Litery w reprezentacji łańcucha UUID powinny być małymi literami.

    PARTLABEL=etykieta
        Human readable partition identifier. This identifier is independent on filesystem and does not change by mkfs or mkswap operations It's supported for example for GUID Partition Tables (GPT).

    PARTUUID=uuid
        Partition universally unique identifier. This identifier is independent on filesystem and does not change by mkfs or mkswap operations It's supported for example for GUID Partition Tables (GPT).

    ID=id
        Hardware block device ID as generated by udevd. This identifier is usually based on WWN (unique storage identifier) and assigned by the hardware manufacturer. See ls /dev/disk/by-id for more details, this directory and running udevd is required. This identifier is not recommended for generic use as the identifier is not strictly defined and it depends on udev, udev rules and hardware.

The command lsblk --fs provides an overview of filesystems, LABELs and UUIDs on available block devices. The command blkid -p <device> provides details about a filesystem on the specified device. Proszę nie zapomnieć o tym, że nie ma gwarancji, że etykiety i UUID-y są faktycznie unikalne, szczególnie jeśli kopiuje się, współdzieli lub przenosi urządzenie. Polecenie lsblk -o +UUID,PARTUUID pozwoli na zweryfikowanie unikalności UUID-ów w bieżącym systemie. The recommended setup is to use tags (e.g. UUID=uuid) rather than /dev/disk/by-{label,uuid,id,partuuid,partlabel} udev symlinks in the /etc/fstab file. Tags are more readable, robust and portable. The mount(8) command internally uses udev symlinks, so the use of symlinks in /etc/fstab has no advantage over tags. For more details see libblkid(3). The proc filesystem is not associated with a special device, and when mounting it, an arbitrary keyword—for example, proc—can be used instead of a device specification. (The customary choice none is less fortunate: the error message `none already mounted' from mount can be confusing.)

  Pliki /etc/fstab, /etc/mtab i /proc/mounts
Plik /etc/fstab (zobacz fstab(5)), może zawierać wiersze opisujące, jakie urządzenia gdzie są zazwyczaj montowane i przy użyciu jakich opcji. Domyślne położenie pliku fstab(5) można przesłonić opcją wiersza poleceń --fstab ścieżka (więcej szczegółów poniżej).

Polecenie

    mount -a [-t typ] [-O lista-opcji]

(usually given in a bootscript) causes all filesystems mentioned in fstab (of the proper type and/or having or not having the proper options) to be mounted as indicated, except for those whose line contains the noauto keyword. Adding the -F option will make mount fork, so that the filesystems are mounted in parallel.

Podczas montowania systemu plików wymienionego w fstab lub mtab, wystarczy podać w wierszu poleceń tylko nazwę urządzenia lub tylko punkt montowania.

The programs mount and umount traditionally maintained a list of currently mounted filesystems in the file /etc/mtab. The support for regular classic /etc/mtab is completely disabled at compile time by default, because on current Linux systems it is better to make /etc/mtab a symlink to /proc/mounts instead. The regular mtab file maintained in userspace cannot reliably work with namespaces, containers and other advanced Linux features. If the regular mtab support is enabled, then it's possible to use the file as well as the symlink.

Jeśli nie poda się argumentów do mount, wypisywana jest lista zamontowanych systemów plików.

Aby przesłonić opcje montowania z /etc/fstab konieczne jest użycie opcji -o:

    mount urządzenie|katalog -o opcje

and then the mount options from the command line will be appended to the list of options from /etc/fstab. This default behaviour can be changed using the --options-mode command-line option. The usual behavior is that the last option wins if there are conflicting ones.

The mount program does not read the /etc/fstab file if both device (or LABEL, UUID, ID, PARTUUID or PARTLABEL) and dir are specified. For example, to mount device foo at /dir:

    mount /dev/foo /katalog

This default behaviour can be changed by using the --options-source-force command-line option to always read configuration from fstab. For non-root users mount always reads the fstab configuration.

  Montowanie przez zwykłych użytkowników
Tradycyjnie, tylko superużytkownik może montować systemy plików. Jednak jeśli fstab w danym wierszu zawiera opcję user, to każdy może zamontować odpowiadający temu wpisowi system plików.

Tak więc, jeśli mamy wiersz

    /dev/cdrom /cd iso9660 ro,user,noauto,unhide

to dowolny użytkownik może zamontować system plików iso9660 umieszczony na włożonym CD-ROM-ie, posługując się poleceniem

    mount /cd

Note that mount is very strict about non-root users and all paths specified on command line are verified before fstab is parsed or a helper program is executed. It's strongly recommended to use a valid mountpoint to specify filesystem, otherwise mount may fail. For example it's a bad idea to use NFS or CIFS source on command line.

Since util-linux 2.35, mount does not exit when user permissions are inadequate according to libmount's internal security rules. Instead, it drops suid permissions and continues as regular non-root user. This behavior supports use-cases where root permissions are not necessary (e.g., fuse filesystems, user namespaces, etc).

Szczegóły opisuje fstab(5). Tylko użytkownik, który zamontował system plików może ponownie go odmontować. Jeżeli zachodzi potrzeba, by odmontowywać mógł każdy, w odpowiednim wierszu fstab należy zamiast user wpisać users. Opcja owner przypomina opcję user, poza tym, że dany użytkownik musi być właścicielem odpowiedniego pliku specjalnego. Jest przydatna np. w przypadku /dev/fd jeśli skrypt zgłoszeniowy (login script) czyni danego użytkownika korzystającego z konsoli właścicielem tego urządzenia. Opcja group jest podobna, z tym ograniczeniem, że użytkownik musi być członkiem grupy pliku specjalnego.

  Bind mount operation
Remount part of the file hierarchy somewhere else. The call is:
    mount --bind stary-katalog nowy-katalog
lub za pomocą tego wpisu fstab:
    /stary-katalog /nowy-katalog none bind
After this call the same contents are accessible in two places. It is important to understand that "bind" does not create any second-class or special node in the kernel VFS. The "bind" is just another operation to attach a filesystem. There is nowhere stored information that the filesystem has been attached by a "bind" operation. The olddir and newdir are independent and the olddir may be unmounted. One can also remount a single file (on a single file). It's also possible to use a bind mount to create a mountpoint from a regular directory, for example:
    mount --bind foo foo
The bind mount call attaches only (part of) a single filesystem, not possible submounts. The entire file hierarchy including submounts can be attached a second place by using:
    mount --rbind stary-katalog nowy-katalog
Note that the filesystem mount options maintained by the kernel will remain the same as those on the original mount point. The userspace mount options (e.g., _netdev) will not be copied by mount and it's necessary to explicitly specify the options on the mount command line. Since util-linux 2.27 mount(8) permits changing the mount options by passing the relevant options along with --bind. For example:
    mount --bind,ro foo foo
This feature is not supported by the Linux kernel; it is implemented in userspace by an additional mount(2) remounting system call. This solution is not atomic. Alternatywnym (klasycznym) sposobem utworzenia montowania z podpięciem, tylko do odczytu, jest operacja przemontowania np.:
    mount --bind stary-katalog nowy-katalog
    mount -o remount,bind,ro stary-katalog nowy-katalog
Proszę zauważyć, że tego typu montowanie utworzy punkt montowania tylko do odczytu (wpis VFS), ale oryginalny superblok systemu plików wciąż będzie zapisywalny, tzn. stary-katalog będzie zapisywalny, a nowy-katalog tylko do odczytu. It's also possible to change nosuid, nodev, noexec, noatime, nodiratime and relatime VFS entry flags via a "remount,bind" operation. The other flags (for example filesystem-specific flags) are silently ignored. It's impossible to change mount options recursively (for example with -o rbind,ro). Since util-linux 2.31, mount ignores the bind flag from /etc/fstab on a remount operation (if "-o remount" is specified on command line). This is necessary to fully control mount options on remount by command line. In previous versions the bind flag has been always applied and it was impossible to re-define mount options without interaction with the bind semantic. This mount(8) behavior does not affect situations when "remount,bind" is specified in the /etc/fstab file.

  Operacja przenoszenia
Move a mounted tree to another place (atomically). The call is:
    mount --move stary-katalog nowy-katalog
Spowoduje to pojawienie się zawartości, która wcześniej znajdowała się w starym-katalogu, dostępnej w nowym-katalogu. Fizyczne położenie plików nie zmienia się. Proszę zauważyć, że stary-katalog musi być punktem montowania. Proszę zauważyć, że przeniesienie punktu montowania leżącego pod współdzielonym punktem montowania jest nieprawidłowe i niewspierane. Proszę użyć findmnt -o TARGET,PROPAGATION aby sprawdzić bieżące flagi propagacji.

  Współdzielone operacje na poddrzewach
Since Linux 2.6.15 it is possible to mark a mount and its submounts as shared, private, slave or unbindable. A shared mount provides the ability to create mirrors of that mount such that mounts and unmounts within any of the mirrors propagate to the other mirror. A slave mount receives propagation from its master, but not vice versa. A private mount carries no propagation abilities. An unbindable mount is a private mount which cannot be cloned through a bind operation. The detailed semantics are documented in Documentation/filesystems/sharedsubtree.txt file in the kernel source tree; see also mount_namespaces(7). Obsługiwane są następujące operacje:
    mount --make-shared punkt-montowania
    mount --make-slave punkt-montowania
    mount --make-private punkt-montowania
    mount --make-unbindable punkt-montowania
Następujące polecenia pozwalają na rekursywną zmianę typu wszystkich montowań pod danym punktem montowania.
    mount --make-rshared punkt-montowania
    mount --make-rslave punkt-montowania
    mount --make-rprivate punkt-montowania
    mount --make-runbindable punkt-montowania
mount(8) nie odczytuje fstab(5) gdy żądana jest operacja --make-*. Wszystkie potrzebne informacje trzeba podać w wierszu polecenia. Note that the Linux kernel does not allow changing multiple propagation flags with a single mount(2) system call, and the flags cannot be mixed with other mount options and operations. Since util-linux 2.23 the mount command can be used to do more propagation (topology) changes by one mount(8) call and do it also together with other mount operations. This feature is EXPERIMENTAL. The propagation flags are applied by additional mount(2) system calls when the preceding mount operations were successful. Note that this use case is not atomic. It is possible to specify the propagation flags in fstab(5) as mount options (private, slave, shared, unbindable, rprivate, rslave, rshared, runbindable). Na przykład:
    mount --make-private --make-unbindable /dev/sda1 /foo
jest tym samym co:
    mount /dev/sda1 /foo
    mount --make-private /foo
    mount --make-unbindable /foo

OPCJE LINII POLECEŃ
Pełny zestaw opcji używanych przy wywoływaniu mount jest ustalany przez pobranie opcji dla danego systemu plików z fstab, a następnie zastosowanie wszelkich opcji podanych argumentem -o, a na koniec opcji -r lub -w, o ile istnieją. Polecenie mount nie przekazuje wszystkich opcji wiersza poleceń do programów pomocniczych /sbin/mount.przyrostek. Interfejs pomiędzy mount i programami pomocniczymi opisano poniżej, w rozdziale ZEWNĘTRZNE PROGRAMY POMOCNICZE.

Opcje wiersza poleceń, dostępne do polecenia mount to:

-a, --all
    Mount all filesystems (of the given types) mentioned in fstab (except for those whose line contains the noauto keyword). The filesystems are mounted following their order in fstab. The mount command compares filesystem source, target (and fs root for bind mount or btrfs) to detect already mounted filesystems. The kernel table with already mounted filesystems is cached during mount --all. This means that all duplicated fstab entries will be mounted.

    The option --all is possible to use for remount operation too. In this case all filters (-t and -O) are applied to the table of already mounted filesystems.

    Since version 2.35 is possible to use the command line option -o to alter mount options from fstab (see also --options-mode).

    Note that it is a bad practice to use mount -a for fstab checking. The recommended solution is findmnt --verify.

-B, --bind
    Montuje ponownie poddrzewo w innym miejscu (tak, że jego zawartość jest dostępna w obu miejscach). Patrz wyżej w rozdziale Montowanie z podpięciem (bind).

-c, --no-canonicalize
    Don't canonicalize paths. The mount command canonicalizes all paths (from the command line or fstab) by default. This option can be used together with the -f flag for already canonicalized absolute paths. The option is designed for mount helpers which call mount -i. It is strongly recommended to not use this command-line option for normal mount operations.

    Proszę zauważyć, że mount(8) nie przekazuje tej operacji do programów pomocniczych /sbin/mount.typ.

-F, --fork
    (Used in conjunction with -a.) Fork off a new incarnation of mount for each device. This will do the mounts on different devices or different NFS servers in parallel. This has the advantage that it is faster; also NFS timeouts proceed in parallel. A disadvantage is that the order of the mount operations is undefined. Thus, you cannot use this option if you want to mount both /usr and /usr/spool.

-f, --fake
    Powoduje wykonywanie wszystkiego poza faktycznym wywołaniem funkcji systemowej. Jeśli nie jest to oczywiste: "udaje" to montowanie systemu plików. W połączeniu z flagą -v przydaje się do ustalenia, co usiłuje zrobić polecenie mount. Może być też używana do dodawania wpisów dla urządzeń, które zamontowano wcześniej z opcją -n. Opcja -f sprawdza istnienie rekordu w /etc/mtab i zawodzi, jeśli rekord już istnieje (w przypadku zwykłych, nieudawanych montowań, to sprawdzenie jest wykonywane przez jądro).

-i, --internal-only
    Nie wywołuje programu pomocniczego /sbin/mount.system-plików, nawet jeśli istnieje.

-L, --label etykieta
    Montuje partycję posiadającą podaną etykietę.

-l, --show-labels
    Dokłada etykiety do wyjścia wypisywanego przez mount. Żeby opcja ta mogła działać, mount musi mieć prawo odczytu urządzania dyskowego (np. suid root). Można ustawić taką etykietę dla ext2, ext3 lub ext4 za pomocą narzędzia e2label(8), zaś dla XFS - stosując xfs_admin(8) lub dla reiserfs używając reiserfstune(8).

-M, --move
    Przenosi poddrzewo w inne miejsce. Patrz powyżej w podrozdziale Operacja przenoszenia.

-n, --no-mtab
    Montuje bez zapisywania w /etc/mtab. Jest to niezbędne na przykład gdy /etc znajduje się na systemie plików tylko do odczytu.

-N, --namespace ns
    Perform the mount operation in the mount namespace specified by ns. ns is either PID of process running in that namespace or special file representing that namespace.

    mount(8) switches to the mount namespace when it reads /etc/fstab, writes /etc/mtab (or writes to /run/mount) and calls the mount(2) system call, otherwise it runs in the original mount namespace. This means that the target namespace does not have to contain any libraries or other requirements necessary to execute the mount(2) call.

    See mount_namespaces(7) for more information.

-O, --test-opts opcje
    Ogranicza grupę systemów plików do której stosowana jest opcja -a. Podobnie jak -t, z tym wyjątkiem, że -O jest bezużyteczna bez opcji -a. Na przykład polecenie:

        mount -a -O no_netdev

    montuje wszystkie systemy plików z wyjątkiem posiadających podaną opcją _netdev w polu opcji pliku /etc/fstab. Różni się od -t tym, że każda opcja jest dopasowywana dokładnie; a podanie no na początku jednej opcji, nie neguje pozostałych. Opcje -t i -O łączą swe działanie; to jest polecenie

        mount -a -t ext2 -O _netdev

    montuje wszystkie systemy plików ext2 z opcją _netdev, a nie wszystkie systemy które są albo typu ext2, albo mają podaną opcją _netdev.

-o, --options opcje
    Używa podanej opcji montowania. Argument opcje jest listą rozdzieloną przecinkami. Na przykład:

        mount LABEL=mydisk -o noatime,nodev,nosuid

    Aby dowiedzieć się więcej, proszę zapoznać się z rozdziałami OPCJE MONTOWANIA NIEZALEŻNE OD SYSTEMU PLIKÓW i OPCJE MONTOWANIA SPECYFICZNE DLA RÓŻNYCH SYSTEMÓW PLIKÓW.

--options-mode tryb
    Controls how to combine options from fstab/mtab with options from the command line. mode can be one of ignore, append, prepend or replace. For example, append means that options from fstab are appended to options from the command line. The default value is prepend -- it means command line options are evaluated after fstab options. Note that the last option wins if there are conflicting ones.

--options-source source
    Source of default options. source is a comma-separated list of fstab, mtab and disable. disable disables fstab and mtab and disables --options-source-force. The default value is fstab,mtab.

--options-source-force
    Use options from fstab/mtab even if both device and dir are specified.

-R, --rbind
    Montuje ponownie poddrzewo wraz ze wszystkimi ewentualnymi montowaniami znajdującymi się poniżej, w innym miejscu (tak, że jego zawartość jest dostępna w obu miejscach). Patrz wyżej w podrozdziale Montowania z podbięciem (bind).

-r, --read-only
    Montuje system plików w trybie tylko do odczytu. Synonimem jest -o ro.

    Proszę zauważyć że, w zależności od systemu plików, stanu i zachowania jądra, system może wciąż zapisywać na urządzenie. Na przykład ext3 lub ext4 będzie odświeżał swój dziennik, jeśli system plików jest zaśmiecony. Aby zapobiec takiemu typowi dostępu do zapisu, można zamontować system plików ext3 lub ext4 z opcją montowania ro,noload lub ustawić urządzenie blokowe w trybie tylko do odczytu, patrz polecenie blockdev(8).

-s  Toleruje nieodpowiednie opcje montowania, zamiast kończyć pracę niepowodzeniem. Powoduje to ignorowanie opcji montowania, które nie są obsługiwane przez dany system plików. Nie wszystkie systemy plików rozpoznają tę opcję. Obecnie jest ona rozpoznawana jedynie przez program pomocniczy mount.nfs.

--source urządzenie
    Jeśli podano tylko jeden argument dla polecenia montowania, to może on zostać zinterpretowany jako cel (punkt montowania) lub źródło (urządzenie). Ta opcja pozwala jawnie zdefiniować, że argument jest źródłem montowania.

--target katalog
    Jeśli podano tylko jeden argument dla polecenia montowania, to może on zostać zinterpretowany jako cel (punkt montowania) lub źródło (urządzenie). Ta opcja pozwala jawnie zdefiniować, że argument jest celem montowania.

--target-prefix katalog
    Prepend the specified directory to all mount targets. This option can be used to follow fstab, but mount operations are done in another place, for example:

        mount --all --target-prefix /chroot -o X-mount.mkdir

    mounts all from system fstab to /chroot, all missing mountpoint are created (due to X-mount.mkdir). See also --fstab to use an alternative fstab.

-T, --fstab ścieżka
    Określa alternatywny plik fstab. Jeśli ścieżka jest katalogiem, to pliki w katalogu są sortowane za pomocą strverscmp(3); pliki zaczynające się od "." lub nieposiadające rozszerzenia .fstab są ignorowane. Można podać tę opcję więcej niż jeden raz. Jest ona właściwie przeznaczona dla skryptów chroot i initramfs, gdy podawana jest dodatkowa konfiguracja poza standardową konfiguracją systemu.

    Proszę zauważyć, że mount(8) nie przekazuje opcji --fstab programom pomocniczym /sbin/mount.typ, co oznacza, że alternatywne pliki fstab będą dla nich niewidoczne. Nie jest to problemem przy normalnych montowaniach, ale montowania wykonywane przez użytkownika (nie roota) zawsze wymagają fstab w celu weryfikacji jego uprawnień.

-t, --types typ_systemu_plików
    Argument opcji -t określa typ systemu plików. To, jakie typy systemów plików są obecnie obsługiwane, zależy od jądra. Pełną listę można uzyskać sprawdzając pliki /proc/filesystems i /lib/modules/$(uname -r)/kernel/fs. Najpopularniejsze typy to: ext2, ext3, ext4, xfs, btrfs, vfat, sysfs, proc, nfs i cifs.

    Programy mount i umount obsługują podtypy systemów plików. Podtypy są definiowane przyrostkiem ".podtyp". Przykładowo "fuse.sshfs". Zalecane jest używanie notacji podtypów zamiast dodawać jakieś przedrostki do źródła montowania (np. "sshfs#example.com" jest przestarzałe). Bez podania opcji -t lub gdy podany jest typ auto, mount postara się odgadnąć właściwy typ. Mount używa biblioteki blkid do tego celu; jeśli nie zwróci to niczego, co wygląda znajomo, mount postara się odczytać plik /etc/filesystems lub, jeśli on nie istnieje /proc/filesystems. Wszystkie wypisane tam typy zostaną wypróbowane, z wyjątkiem tych oznaczonych jako "nodev" (np. devpts, proc i nfs). Jeśli /etc/filesystems kończy się wierszem z pojedynczą *, mount odczyta później plik /proc/filesystems. Podczas tych prób, wszystkie typy systemów plików będę montowane z opcją montowania silent.

    Typ auto może być przydatny do montowanych przez użytkownika dyskietek. Utworzenie pliku /etc/filesystems przydaje się do zmiany kolejności rozpoznawania (np. do próbowania vfat przed msdos lub ext3 przez ext2) lub w przypadku stosowania modułu autoloadera.

    Można podać więcej niż jeden typ, w postaci listy rozdzielonej przecinkami do opcji -t jak również jako wpis /etc/fstab. Lista typów systemów plików do opcji -t może być poprzedzona słowem no aby określić systemy plików, na których żadna akcja nie powinna być wykonywana. Przedrostek no nie działa przy wpisach w /etc/fstab.

    Przedrostek no może być przydatny przy opcji -a. Na przykład polecenie

        mount -a -t nomsdos,smbfs

    montuje wszystkie systemy plików poza tymi, które są typu msdos lub smbfs.

    Dla większości typów, jedyne, co robi program mount, to po prostu wywołuje funkcję systemową mount(2), i nie jest tu wymagana żadna szczegółowa wiedza o danym systemie plików. Jednakże dla kilku typów (jak np. nfs, nfs4, cifs, smbfs, ncpfs) konieczny jest niezaplanowany kod. Systemy plików nfs, nfs4, cifs, smbfs i ncpfs mają osobny program montujący. Żeby umożliwić jednolite traktowanie wszystkich typów, mount wywołany z typem typ uruchamia program /sbin/mount.typ (jeśli takowy istnieje). Ponieważ rozmaite wersje programu smbmount mają różne konwencje wywołań, być może /sbin/mount.smb będzie musiał być skryptem powłoki, który dobierze właściwe wywołanie.

-U, --uuid uuid
    Montuje partycję posiadającą podany uuid.

-v, --verbose
    Tryb szczegółowy.

-w, --rw, --read-write
    Mount the filesystem read/write. Read-write is the kernel default and the mount default is to try read-only if the previous mount syscall with read-write flags on write-protected devices of filesystems failed.

    Synonimem jest -o rw. Note that specifying -w on the command line forces mount to never try read-only mount on write-protected devices or already mounted read-only filesystems.

-V, --version
    Wyświetla informacje o wersji i kończy działanie.

-h, --help
    Wyświetla ten tekst i kończy pracę.

OPCJE MONTOWANIA NIEZALEŻNE OD SYSTEMU PLIKÓW
Część opcji jest przydatna tylko wówczas, gdy znajdują się w pliku /etc/fstab. Część tych opcji może zostać domyślnie włączona lub wyłączona przez jądro systemu. Aby sprawdzić bieżące ustawienia, proszę sprawdzić opcje w /proc/mounts. Proszę zauważyć, że istnieją również domyślne opcje montowania charakterystyczne dla poszczególnych systemów plików (zob. np. wynik tune2fs -l dla systemów plików extN). Poniższe opcje dotyczą dowolnego montowanego systemu plików (choć nie każdy z systemów plików faktycznie je honoruje, np. opcja sync obecnie wpływa tylko na ext2, ext3, ext4, fat, vfat, ufs i xfs):

async
    Wszelkie operacje wejścia/wyjścia dla tego systemu plików powinny być wykonywane asynchronicznie (patrz również opcja sync).

atime
    Nie używa funkcji noatime, w związku z czym czas dostępu i-węzła jest kontrolowany przez wartość domyślną jądra. Patrz również opis opcji montowania relatime i strictatime.

noatime
    Nie wykonuje aktualizacji czasu dostępu w i-węźle położonym na tym systemie plików (np. w celu uzyskania szybszego dostępu do bufora wiadomości, co przyspiesza działanie serwerów grup dyskusyjnych). Działa to dla wszystkich typów i-węzłów (również katalogów), co implikuje nodiratime.

auto
    System plików może być montowany opcją -a.

noauto
    Dany system plików może być montowany tylko jawnie (np. opcja -a nie spowoduje jego zamontowania).

context=kontekst, fscontext=kontekst, defcontext=kontekst
    i rootcontext=kontekst The context= option is useful when mounting filesystems that do not support extended attributes, such as a floppy or hard disk formatted with VFAT, or systems that are not normally running under SELinux, such as an ext3 or ext4 formatted disk from a non-SELinux workstation. You can also use context= on filesystems you do not trust, such as a floppy. It also helps in compatibility with xattr-supporting filesystems on earlier 2.4.<x> kernel versions. Even where xattrs are supported, you can save time not having to label every file by assigning the entire disk one security context. Często używaną opcją w przypadku nośników wymiennych jest context="system_u:object_r:removable_t". Dwiema innymi opcjami są fscontext i defcontext=, przy czym wykluczają one opcję context=. Oznacza to, że można użyć razem fscontext i defcontext, ale żadnej nie można użyć z context. Opcja fscontext= działa ze wszystkimi systemami plików, niezależnie od ich obsługi xattr. Opcja fscontext ustawia nadrzędną etykietę systemu plików na określony kontekst bezpieczeństwa. Etykieta systemu plików jest oddzielona od poszczególnych etykiet plików. Reprezentuje cały system plików w celu określonego typu sprawdzeń uprawnień, takich jak podczas montowania lub tworzenia pliku. Poszczególne etykiety pliku są wciąż pobierane z xattrs z samych plików. Opcja context w rzeczywistości ustawia zsumowany kontekst udostępniany przez fscontext, poza podawaniem samej etykiety poszczególnych plików. Można ustawić domyślny kontekst bezpieczeństwa do plików bez etykiety, przy użyciu opcji defcontext=. Przesłania ona wartość ustawioną przez zasady (politykę) do plików bez etykiety i wymaga systemu plików obsługującego etykietowanie xattr. Opcja rootcontext= pozwala na jawne podanie etykiety głównego i-węzła systemu plików przez tym, zanim ten system plików lub i-węzeł stanie się widoczny dla przestrzeni użytkownika. Może być to przydatne przy wykorzystaniu bezdyskowego Linuksa. Proszę zauważyć, że jądro odrzuca żądania przemontowania, które zawierają opcję context, nawet gdy nie różni się ona od bieżącego kontekstu. Uwaga: wartość context może zawierać przecinki, ale musi być wówczas odpowiednio cytowana, ponieważ w przeciwnym wypadku mount(8) zinterpretuje przecinki jako separatory pomiędzy punktami montowań. Proszę nie zapomnieć, że powłoka usunie cytowanie, dlatego konieczne jest podwójne cytowanie np.:

        mount -t tmpfs none /mnt -o \
          'context="system_u:object_r:tmp_t:s0:c127,c456",noexec'

    Aby dowiedzieć się więcej, proszę zapoznać się z selinux(8).

defaults
    Używa opcji domyślnych: rw, suid, dev, exec, auto, nouser i async. Proszę zauważyć, że rzeczywisty zestaw domyślnych opcji montowania zależy od jądra i typu systemu plików. Więcej szczegółów na początku tego rozdziału.

dev Interpretuje specjalne urządzenia blokowe i znakowe na danym systemie plików.

nodev
    Nie interpretuje specjalnych urządzeń blokowych ani znakowych na systemie plików.

diratime
    Aktualizuje czas dostępu katalogu zapisany w i-węźle w danym systemie plików. Tak jest domyślnie. (Ta opcja jest ignorowana, gdy ustawiono noatime).

nodiratime
    Aktualizuje czas dostępu katalogu zapisany w i-węźle w danym systemie plików (ta opcja jest dorozumiana, gdy ustawiono noatime).

dirsync
    Aktualizacja wszystkich katalogów w systemie plików powinna być wykonywana synchronicznie. Dotyka to następujących wywołań systemowych: creat, link, unlink, symlink, mkdir, rmdir, mknod i rename.

exec
    Zezwala na uruchamianie plików binarnych.

noexec
    Do not permit direct execution of any binaries on the mounted filesystem.

group
    Pozwala na zamontowanie tego systemu plików przez zwykłego użytkownika, jeśli jedna z grup tego użytkownika pasuje do grup urządzenia. Opcja ta implikuje opcje nosuid, i nodev (chyba że są przesłaniane przez następne opcje, jak w linii group,dev,suid).

iversion
    Przy każdej modyfikacji i-węzła zwiększane jest pole i_version.

noiversion
    Nie zwiększa pola i-węzła i_version.

mand
    Pozwala na ściśle egzekwowane blokady w systemie plików. Patrz fcntl(2).

nomand
    Nie pozwala na ściśle egzekwowane blokady w systemie plików.

_netdev
    System plików znajduje się na urządzeniu wymagającym połączenia sieciowego (używane aby zapobiec montowania przez system takich systemów plików, dopóki sieć nie zostanie włączona w systemie).

nofail
    Nie informuje o błędach urządzenia, jeśli ono nie istnieje.

relatime
    Aktualizuje czas dostępu i-węzła relatywnie do czasu modyfikacji lub zmiany. Czas dostępu jest aktualizowany tylko wówczas, jeśli poprzedni czas dostępu był wcześniejszy od bieżącego czasu modyfikacji lub zmiany (podobne do noatime, ale nie psuje aplikacji mutt i innych, które potrzebują informacji o tym, czy plik zostać przeczytany od czasu jego ostatniej modyfikacji). Od Linuksa w wersji 2.6.30, jądro używa domyślnie zachowania udostępnianego przez tę opcję (chyba że podano noatime), a opcja strictatime jest wymagana, aby uzyskać tradycyjny sposób działania. Dodatkowo, od tej wersji Linuksa, czas ostatniego dostępu pliku jest aktualizowany zawsze, jeśli wynosi więcej niż 1 dzień.

norelatime
    Nie używa funkcji relatime. Patrz również opcja montowania strictatime.

strictatime
    Pozwala na jawne żądanie pełnych aktualizacji atime. Umożliwia jądru na domyślne używanie relatime lub noatime, ale wciąż pozwala warstwie użytkownika na przesłonięcie tych opcji. Aby dowiedzieć się więcej o domyślnych, systemowych opcjach montowania należy zapoznać się z /proc/mount.

nostrictatime
    Używa domyślnego zachowania jądra dotyczącego aktualizowania czasów dostępu i-węzłów.

lazytime
    Aktualizuje czasy (atime, mtime, ctime) wyłącznie w wersji i-węzła pliku przechowywanej w pamięci. Opcja ta zdecydowanie ogranicza zapisy do tablicy i-węzłów, jeśli czynione są częste, losowe zapisy do wstępnie zaalokowanych plików. Znaczniki czasu przechowywane na dysku są aktualizowane tylko wtedy, gdy:

    -   i-węzeł musi być zaktualizowany w związku ze zmianą niezwiązaną ze znacznikami czasu

    -   aplikacja wykorzystuje fsync(2), syncfs(2) lub sync(2)

    -   przywrócony (po usunięciu) i-węzeł jest wyrzucany z pamięci

    -   more than 24 hours have passed since the inode was written to disk.

nolazytime
    Nie używa funkcji lazytime.

suid
    Honor set-user-ID and set-group-ID bits or file capabilities when executing programs from this filesystem.

nosuid
    Do not honor set-user-ID and set-group-ID bits or file capabilities when executing programs from this filesystem.

silent
    Włącza flagę "cicho".

loud
    Wyłącza flagę "cicho".

owner
    Pozwala każdemu zwykłemu użytkownikowi na zamontowanie i odmontowanie systemu plików, jeśli jest on właścicielem urządzenia. Opcja ta implikuje opcje nosuid, i nodev (chyba że są przesłaniane przez następne opcje, jak w linii owner,dev,suid).

remount
    Usiłuje ponownie zamontować już zamontowany system plików. Często używane do zmiany flag montowania systemu, szczególnie aby umożliwić zapis na systemach tylko do odczytu. Nie zmienia urządzenia ani punktu montowania. The remount operation together with the bind flag has special semantics. See above, the subsection Bind mounts. Funkcja ponownego montowania przestrzega standardowego sposobu, w jaki polecenie mount działa z opcjami z fstab. Oznacza to, że polecenie mount nie odczytuje fstab (lub mtab) wyłącznie wtedy, jeśli podano zarówno urządzenie jak katalog.

    mount -o remount,rw /dev/foo /katalog

    Po tym wywołaniu wszystkie stare opcje montowania są zastępowane, a arbitralne rzeczy z fstab (lub mtab) są ignorowane, z wyjątkiem opcji loop=, która jest tworzona i zarządzana wewnętrznie przez polecenie mount.

    mount -o remount,rw /katalog

    Po tym wywołaniu mount odczytuje fstab i łączy te opcje z opcjami podanymi w wierszu poleceń (-o). Jeśli we fstab nie będzie podanego punktu montowania, to dopuszczalne jest przemontowanie z niezdefiniowanego źródła.

    mount allows the use of --all to remount all already mounted filesystems which match a specified filter (-O and -t). For example:

    mount --all -o remount,ro -t vfat

    remounts all already mounted vfat filesystems in read-only mode. Each of the filesystems is remounted by "mount -o remount,ro /dir" semantic. This means the mount command reads fstab or mtab and merges these options with the options from the command line.

ro  Montuje system plików w trybie tylko do odczytu.

rw  Montuje system plików w trybie odczytu i zapisu.

sync
    Wszystkie operacje wejścia/wyjścia systemu plików powinny być wykonywane synchroniczne. W przypadku nośników z ograniczoną liczbą cykli zapisu (np. niektórych napędów flash) "sync może spowodować skrócenie trwałości nośnika.

user
    Pozwala na zamontowanie tego systemu plików przez zwykłego użytkownika. Nazwa montującego użytkownika jest zapisywana do pliku mtab (lub prywatnego pliku libmount w /run/mount w systemach bez zwykłego mtab), więc może on ponownie odmontować system plików. Opcja ta implikuje opcje noexec, nosuid, i nodev (chyba że są przesłaniane przez następne opcje, jak w linii user,exec,dev,suid).

nouser
    Zabrania zwykłemu użytkownikowi montowania systemu plików. Tak jest domyślnie, przy czym nie implikuje to żadnych innych opcji.

users
    Pozwala każdemu użytkownikowi na zamontowanie i odmontowanie tego systemu plików, nawet gdy zamontował go inny, zwykły użytkownik. Opcja ta implikuje opcje noexec, nosuid, i nodev (chyba że są przesłaniane przez następne opcje, jak w linii user,exec,dev,suid).

X-* All options prefixed with "X-" are interpreted as comments or as userspace application-specific options. These options are not stored in user space (e.g., mtab file), nor sent to the mount.type helpers nor to the mount(2) system call. The suggested format is X-appname.option.

x-* The same as X-* options, but stored permanently in user space. This means the options are also available for umount or other operations. Note that maintaining mount options in user space is tricky, because it's necessary use libmount-based tools and there is no guarantee that the options will be always available (for example after a move mount operation or in unshared namespace). Note that before util-linux v2.30 the x-* options have not been maintained by libmount and stored in user space (functionality was the same as for X-* now), but due to the growing number of use-cases (in initrd, systemd etc.) the functionality has been extended to keep existing fstab configurations usable without a change.

X-mount.mkdir[=tryb]
    Allow to make a target directory (mountpoint) if it does not exit yet. The optional argument mode specifies the filesystem access mode used for mkdir(2) in octal notation. The default mode is 0755. This functionality is supported only for root users or when mount executed without suid permissions. The option is also supported as x-mount.mkdir, this notation is deprecated since v2.30.

nosymfollow
    Do not follow symlinks when resolving paths. Symlinks can still be created, and readlink(1), readlink(2), realpath(1) and realpath(3) all still work properly.

OPCJE MONTOWANIA SPECYFICZNE DLA RÓŻNYCH SYSTEMÓW PLIKÓW
This section lists options that are specific to particular filesystems. Where possible, you should first consult filesystem-specific manual pages for details. Some of those pages are listed in the following table.
Filesystem(s) | Manual page
btrfs | btrfs(5)
cifs | mount.cifs(8)
ext2, ext3, ext4 | ext4(5)
fuse | fuse(8)
nfs | nfs(5)
tmpfs | tmpfs(5)
xfs | xfs(5)

Note that some of the pages listed above might be available only after you install the respective userland tools.

The following options apply only to certain filesystems. We sort them by filesystem. All options follow the -o flag.

What options are supported depends a bit on the running kernel. Further information may be available in filesystem-specific files in the kernel source subdirectory Documentation/filesystems.

  Opcje montowania do adfs

uid=wartość i gid=wartość
    Ustawia właściciela i grupę plików w danym systemie plików (domyślnie: uid=gid=0).

ownmask=wartość i othmask=wartość
    Ustawia maskę praw dla, odpowiednio, uprawnień 'właściciela' i uprawnień 'innych' ADFS (domyślnie, odpowiednio: 0700 i 0077). Zobacz także /usr/src/linux/Documentation/filesystems/adfs.rst.

  Opcje montowania do affs

uid=wartość i gid=wartość
    Ustawia właściciela i grupę korzenia systemu plików (domyślnie: uid=gid=0), lecz opcje uid lub gid bez podanej wartości pobierają UID i GID bieżącego procesu).

setuid=wartość i setgid=wartość
    Ustawia właściciela i grupę wszystkich plików.

mode=wartość
    Ustawia prawa wszystkich plików na wartość & 0777, nie zważając na oryginalne prawa. Dodaje prawa przeszukiwania dla katalogów, które mają prawo odczytu. Wartość jest podawana ósemkowo.

protect
    Nie dopuszcza do zmian w bitach ochrony systemu plików.

usemp
    Ustawia UID i GID korzenia systemu plików na UID i GID punktu montowania, aż do pierwszego sync lub umount, a potem kasuje tę opcję. Dziwne...

verbose
    Wypisuje informację o każdym pomyślnym montowaniu.

prefix=napis
    Przedrostek używany przed nazwą wolumenu, przy podążaniu za dowiązaniem.

volume=napis
    Przedrostek (długości najwyżej 30), używany przed '/' przy podążaniu za dowiązaniem symbolicznym.

reserved=wartość
    (Domyślnie: 2.) Liczba nieużytkowanych bloków na początku urządzenia.

root=wartość
    Podaje jawnie lokalizację bloku korzenia (root block).

bs=wartość
    Podaje rozmiar bloku. Dozwolone wartości to 512, 1024, 2048, 4096.

grpquota|noquota|quota|usrquota
    Opcje te są przyjmowane, lecz są ignorowane (jednakże narzędzia limitów dyskowych (quota) mogą reagować na takie łańcuchy w /etc/fstab).

  Opcje montowania do debugfs
System plików debugfs jest pseudosystemem, montowanym tradycyjnie w /sys/kernel/debug. Z jądrem w wersji 3.4 debugfs ma następujące opcje:

uid=n, gid=n
    Ustawia właściciela i grupę wszystkich punktów montowania.

mode=wartość
    Ustawia tryb punktu montowania.

  Opcje montowania do devpts
devpts jest pseudosystemem plików, tradycyjnie montowanym w /dev/pts. W celu uzyskania pseudoterminala, proces otwiera /dev/ptmx. Jest mu wówczas udostępniany numer pseudoterminala; podporządkowany pseudoterminal jest dostępny jako /dev/pts/<numer>.

uid=wartość i gid=wartość
    This sets the owner or the group of newly created pseudo terminals to the specified values. When nothing is specified, they will be set to the UID and GID of the creating process. For example, if there is a tty group with GID 5, then gid=5 will cause newly created pseudo terminals to belong to the tty group.

mode=wartość
    Set the mode of newly created pseudo terminals to the specified value. The default is 0600. A value of mode=620 and gid=5 makes "mesg y" the default on newly created pseudo terminals.

newinstance
    Create a private instance of the devpts filesystem, such that indices of pseudo terminals allocated in this new instance are independent of indices created in other instances of devpts. All mounts of devpts without this newinstance option share the same set of pseudo terminal indices (i.e., legacy mode). Each mount of devpts with the newinstance option has a private set of pseudo terminal indices. Opcja jest używana głównie do obsługi kontenerów, w jądrze Linux, od wersji 2.6.29. Co więcej, ta opcja jest poprawna jedynie, jeśli w konfiguracji jądra włączono CONFIG_DEVPTS_MULTIPLE_INSTANCES. Aby użyć tej opcji w sposób efektywny, /dev/ptmx musi być dowiązaniem symbolicznym do pts/ptmx. Proszę zapoznać się z plikiem Documentation/filesystems/devpts.txt w kodzie źródłowym jądra Linux, aby dowiedzieć się więcej.

ptmxmode=wartość
    Ustawia tryb nowego węzła urządzenia ptmx w systemie plików devpts. Z obsługą wielu instancji devpts (patrz powyżej: opcja newinstance), każda kopia posiada prywatny węzeł ptmx w katalogu głównym systemu plików devpts (z reguły dev/pts/ptmx). W celu uzyskania kompatybilności ze starszymi wersjami jądra, domyślnym trybem nowego węzła ptmx jest 0000. ptmxmode=wartość określa bardziej przydatny tryb dla nowego węzła ptmx i jest wysoce zalecany, gdy podana jest opcja newinstance. Opcja została zaimplementowana jedynie w wersjach jądra Linux poczynając od 2.6.29. Co więcej, opcja ta jest poprawna jedynie, jeśli w konfiguracji jądra włączono CONFIG_DEVPTS_MULTIPLE_INSTANCES.

  Opcje montowania do fat
(Uwaga: fat nie jest odrębnym rodzajem systemu plików, ale wspólną częścią systemów plików msdos, umsdos i vfat.)

blocksize={512|1024|2048}
    Ustawia rozmiar bloku (domyślnie 512). Opcja jest przestarzała.

uid=wartość i gid=wartość
    Ustawia właściciela i grupę wszystkich plików (domyślnie: UID i GID bieżącego procesu).

umask=wartość
    Ustawia umask (maskę bitową praw, które nie występują). Domyślnie używany jest umask bieżącego procesu. Wartość podawana jest ósemkowo.

dmask=wartość
    Ustawia umask ustawiany wyłącznie do katalogów. Domyślnie używany jest umask bieżącego procesu. Wartość podawana jest ósemkowo.

fmask=wartość
    Ustawia umask ustawiany wyłącznie do zwykłych plików. Domyślnie używany jest umask bieżącego procesu. Wartość podawana jest ósemkowo.

allow_utime=wartość
    Opcja kontroluje sprawdzanie uprawnień mtime/atime

    20  Jeśli bieżący proces jest w grupie identyfikatora grupy pliku, można zmienić pieczątkę czasową.

    2   Inny użytkownicy mogą zmieniać pieczątkę czasową.

    Wartość domyślna jest ustawiana z opcji "dmask" (jeśli katalog jest zapisywalny, to dozwolone jest również utime(2) np. ~dmask & 022) Zwykle utime(2) sprawdza czy bieżący proces jest właścicielem pliku lub czy posiada właściwość CAP_FOWNER. Jednak systemy plików FAT nie posiadają na dysku UID ani GID, więc zwykłe sprawdzenie jest zbyt mało elastyczne. Opcja jest remedium na tę sytuację.

check=wartość
    Można wybrać trzy stopnie ścisłości:

    r[elaxed]
        Akceptowane i równoważne sobie są zarówno wielkie, jak i małe litery. Części długich nazw są obcinane (np. verylongname.foobar staje się verylong.foo), początkowe i wtrącone spacje są akceptowane jako każda część nazwy (nazwy i rozszerzenia).

    n[ormal]
        Podobnie jak "relaxed", lecz wiele znaków specjalnych (jak *, ?, <, spacje, itp.) jest odrzucanych. Tak jest domyślnie.

    s[trict]
        Jak "normal", lecz nazwy które zawierają długie części i znaki specjalne, które czasem są używane pod Linuksem, lecz nie są akceptowane przez MS-DOS (+, = itp.) są odrzucane.

codepage=wartość
    Ustawia stronę kodową do konwersji znaków krótkiej nazwy w systemach plików FAT i VFAT. Domyślnie stosowana jest strona kodowa 437.

conv=tryb
    This option is obsolete and may fail or be ignored.

cvf_format=moduł
    Wymusza na sterowniku stosowanie modułu CVF (Compressed Volume File) cvf_moduł zamiast automatycznego wykrywania. Jeżeli jądro obsługuje kmod, to opcja cvf_format=xxx steruje także ładowaniem na żądanie modułu CVF. Ta opcja jest przestarzała.

cvf_option=opcja
    Opcja przekazywana do modułu CVF. Ta opcja jest przestarzała.

debug
    Włącza flagę debug. Wypisana zostanie wersja i lista parametrów systemu plików (te dane wypisywane są też jeśli parametry są niespójne).

discard
    Jeśli ustawione, powoduje wydawanie poleceń discard/TRIM na urządzeniu blokowym, gdy bloki są zwalniane. Jest to przydatne w przypadku urządzeń SSD i alokowania elastycznego/"rzadkiego" w jednostkach LUN.

dos1xfloppy
    Jeśli ustawione, używa domyślnej, zapasowej konfiguracji BIOS Parameter Block, w zależności od rozmiaru danego urządzenia. Te statyczne parametry przyjmują domyślne wartości DOS-a 1.x dla dyskietek i obrazów dyskietek 160 kiB, 180 kiB, 320 kiB i 360 kiB.

errors={panic|continue|remount-ro}
    Określa zachowanie FAT przy błędach krytycznych: panika, kontynuacja bez żadnej akcji, lub przemontowanie w tryb tylko do odczytu (tak jest domyślnie).

fat={12|16|32}
    Określa fat 12-, 16- lub 32-bitowy. To przesłania procedurę automatycznego wykrywania typu FAT. Używaj ostrożnie!

iocharset=wartość
    Zestaw znaków używany do konwersji między znakami 8-bitowymi a 16-bitowymi znakami Unikodu. Domyślnym jest iso8859-1. Długie nazwy plików są przechowywane na dysku w formacie Unicode.

nfs={stale_rw|nostale_ro}
    Tę opcję należy włączyć przy eksporcie systemu plików FAT przez NFS. stale_rw: Opcja ta zarządza indeksem (buforem) i-węzłów katalogów używanych przez kod związany z nfs do usprawnienia wyszukiwań. Operacja pełnoplikowe (odczyt/zapis) przez NFS są obsługiwane, ale przy usuwaniu bufora na serwerze NFS może to powodować fałszywe błędy ESTALE. nostale_ro: Ta opcja bazuje na numerze i-węzła i uchwycie pliku w położeniu pliku na dysku we wpisie katalogu FAT. Zapewnia to, że nie zostanie zwrócone ESTALE po usunięciu pliku z bufora i-węzła. Jednak skutkuje to również tym, że operacja takie jak zmiana nazwy, utworzenie i usunięcie (unlink) może spowodować, że uchwyty plików wskazujące na jakiś plik zaczną wskazywać na inny, powodując potencjalnie uszkodzenie danych. Z tego powodu, opcja ta montuje jednocześnie system plików jako tylko do odczytu. Aby zachować kompatybilność wsteczną, akceptowana jest również opcja "-o nfs", która daje stale_rw.

tz=UTC
    Opcja wyłącza konwersję pieczątek czasowych pomiędzy czasem lokalnym (używanym przez Windows na FAT) i UTC (używanym wewnętrznie przez Linuksa). Jest to przydatne szczególnie podczas montowania urządzeń (np. aparatów cyfrowych), które są ustawione na UTC, aby uniknąć pułapki związanej z czasem lokalnym.

time_offset=minuty
    Ustawia przesunięcie do przeliczania pieczątek czasowych pomiędzy czasem lokalnym z FAT na UTC, tj. liczba minut zostanie odjęta od każdej pieczątki czasowej, aby przeliczyć ją do czasu UTC używanego wewnętrznie przez Linuksa. Jest to przydatne, gdy strefa czasowa ustawiana przez jądro za pomocą settimeofday(2) nie pokrywa się ze strefą czasową systemu plików. Proszę zauważyć, że ta opcja wciąż nie da prawidłowych pieczątek czasowych w przypadkach korzystania z czasu letniego – w innym ustawieniu czasu letniego wystąpi godzina różnicy.

quiet
    Włącza flagę quiet (cicho). Próby chown lub chmod nie zwracają błędów, chociaż się nie udają. Używaj ostrożnie!

rodir
    FAT ma atrybut ATTR_RO (tylko do odczytu). W systemie Windows atrybut ten w przypadku katalogu zostanie zignorowany i jest używany tylko przez aplikacje, w dodatku jako flaga (np. jest ustawiany dla folderów skonfigurowanych przez użytkownika). Jeśli atrybut ATTR_RO ma służyć jako flaga "tylko do odczytu" nawet dla katalogów, proszę ustawić tę opcję.

showexec
    Jeśli ustawiona, bit wykonywalności pliku jest dozwolony tylko, jeśli część rozszerzenia nazwy jest jedną z .EXE, .COM lub .BAT. Domyślnie nie ustawiona.

sys_immutable
    Jeśli ustawiona, atrybut ATTR_SYS w FAT jest obsługiwany jak flaga IMMUTABLE w Linuksie. Domyślnie nie ustawiona.

flush
    Jeśli ustawiona, system plików będzie starał się opróżnić bufory na dysk wcześniej niż zwykle. Domyślnie nie ustawione.

usefree
    Używa wartości "wolnych klastrów" ("free clusters"), przechowywanej w FSINFO. Jest ona używana do pozyskania liczby wolnych klastrów bez skanowania dysku. Nie jest ona jednak domyślnie używana, ponieważ ostatnie wersje Windows niekiedy nie aktualizują jej poprawnie. W przypadku przekonania, że wartość owych "wolnych klastrów" w FSINFO jest poprawna, używając tej opcji można zapobiec skanowaniu dysku.

dots, nodots, dotsOK=[yes|no]
    Różne bezmyślne próby wymuszenia konwencji Uniksa lub DOS-u na systemie plików FAT.

  Opcje montowania do hpfs

creator=cccc, type=cccc
    Ustawia wartości creator/type pokazywane przez MacOS-owy Finder, używane do tworzenia nowych plików. Domyślne wartości: "????".

uid=n, gid=n
    Ustawia właściciela i grupę wszystkich plików (domyślnie: UID i GID bieżącego procesu).

dir_umask=n, file_umask=n, umask=n
    Ustawia umask, używany do wszystkich katalogów, wszystkich zwykłych plików lub wszystkich plików i katalogów. Domyślnie jest to umask bieżącego procesu).

session=n
    Ustawia sesję CD-ROM-u do zamontowania. Domyślnie, decyzja jest pozostawiana sterownikowi CD-ROM-u. Opcja nie powiedzie się, jeśli urządzeniem będzie coś innego niż CD-ROM.

part=n
    Wybiera numer partycji n z urządzenia. Ma sens tylko w przypadku CD-ROM-ów. Domyślnie, tablica partycji nie jest w ogóle przetwarzana.

quiet
    Nie informuje o nieprawidłowych opcjach montowania.

  Opcje montowania do hpfs

uid=wartość i gid=wartość
    Ustawia właściciela i grupę wszystkich plików (domyślnie: UID i GID bieżącego procesu).

umask=wartość
    Ustawia umask (maskę bitową praw, które nie występują). Domyślnie używany jest umask bieżącego procesu. Wartość podawana jest ósemkowo.

case={lower|asis}
    Konwertuje wszystkie nazwy plików na małe litery lub pozostawia bez zmian (domyślnie: case=lower).

conv=tryb
    This option is obsolete and may fail or being ignored.

nocheck
    Nie przerywa montowania gdy zawiodą pewne kontrole spójności.

  Opcje montowania do iso9660
ISO 9660 jest standardem opisującym strukturę systemu plików na CD-ROM-ach (system ten jest również wykorzystywany na niektórych płytach DVD; patrz również system plików udf). Normalne nazwy plików iso9660 pojawiają się w formacie 8.3 (tzn. występują DOS-owe ograniczenia długości nazw plików), a w dodatku wszystkie znaki pisane są wielkimi literami. Poza tym nie ma pola właściciela, ochrony, liczby dowiązań, zastrzeżeń dla urządzeń znakowych/blokowych, itd. Rozszerzeniem iso9660 jest Rock Ridge, który udostępnia wszystkie te uniksopodobne właściwości. Najprościej mówiąc, dla każdego wpisu katalogowego istnieją w nim rozszerzenia, które uzupełniają wszystkie informacje. Gdy używane jest Rock Ridge, system plików jest nieodróżnialny od normalnego uniksowego systemu plików (poza tym, że jest tylko do odczytu, oczywiście).

norock
    Wyłącza korzystanie z rozszerzeń Rock Ridge, nawet jeśli są dostępne. Zob. map.

nojoliet
    Wyłącza korzystanie z rozszerzeń Joliet firmy Microsoft, nawet jeśli są dostępne. Zob. map.

check={r[elaxed]|s[trict]}
    Z check=relaxed, nazwa pliku przed dokonywaniem podglądu jest najpierw przekształcana na małe litery. Prawdopodobnie ma to znaczenie tylko razem z norock i map=normal. (Domyślnie: check=strict.)

uid=wartość i gid=wartość
    Nadaje wszystkim plikom systemu plików wskazany identyfikator użytkownika i grupy, być może przesłaniając informacje znalezione w rozszerzeniach Rock Ridge. (Domyślnie: uid=0,gid=0.)

map={n[ormal]|o[ff]|a[corn]}
    Dla wolumenów typu innego niż Rock Ridge, normalna translacja nazwy odwzorowuje wielkie litery ASCII na małe, porzuca kończące `;1' i zamienia `;' na `.'. Z map=off nie jest dokonywana konwersja nazw. Zobacz norock. (Domyślnie: map=normal.) map=acorn jest podobne do map=normal, ale stosuje także rozszerzenia Acorn, jeśli występują.

mode=wartość
    For non-Rock Ridge volumes, give all files the indicated mode. (Default: read and execute permission for everybody.) Octal mode values require a leading 0.

unhide
    Pokazuje również pliki ukryte i powiązane (jeśli zwykłe pliki i pliki powiązane lub ukryte mają te same nazwy plików, może to uczynić zwykłe pliki niedostępnymi).

block={512|1024|2048}
    Ustawia rozmiar bloku we wskazanym wolumenie. (Domyślnie: block=1024.)

conv=tryb
    This option is obsolete and may fail or being ignored.

cruft
    Jeśli starszy bajt długości pliku zawiera inne śmieci, warto ustawić tę opcję montowania, aby był ignorowany. Powoduje to, że maksymalny rozmiar pliku nie może być większy niż 16 MB.

session=x
    Wybiera numer sesji na CD wielosesyjnych.

sbsector=xxx
    Sesja zaczyna się od sektora xxx.

Poniższe opcje są takie same jak do vfat i podawanie ich ma sens tylko przy używaniu płyt zakodowanych przy użyciu rozszerzeń Joliet firmy Microsoft.

iocharset=wartość
    Zestaw znaków używany do konwersji z 16-bitowych znaków Unikodu na CD do 8-bitowych znaków. Domyślnie jest to iso8859-1.

utf8
    Konwertuje 16-bitowe znaki Unikodu na CD do UTF-8.

  Opcje montowania do jfs

iocharset=nazwa
    Zestaw znaków, używany do konwersji z Unikodu do ASCII. Domyślnie konwersja nie jest przeprowadzana. Proszę użyć iocharset=utf8 w celu tłumaczeń UTF-8. Opcja wymaga ustawienia CONFIG_NLS_UTF8 w pliku jądra .config.

resize=wartość
    Zmienia wielkość woluminu do wartość bloków. JFS obsługuje jedynie powiększanie woluminu, nie zmniejszanie go. Opcja jest prawidłowa tylko podczas ponownego montowania, gdy wolumin jest zamontowany do odczytu i zapisu. Słowo kluczowe resize bez wartości, powiększy wolumin do pełnego rozmiaru partycji.

nointegrity
    Nie zapisuje do dziennika. Głównym użyciem tej opcji jest możliwość uzyskania wyższej wydajności przy przywracaniu woluminu z kopii zapasowej. Integralność woluminu nie jest gwarantowana, jeśli system zostanie nieprawidłowo zamknięty.

integrity
    Domyślne. Zapisuje zmiany metadanych do dziennika. Można użyć tej opcji do ponownego zamontowania woluminu, gdy wcześniej użyto opcji nointegrity, w celu przywrócenia normalnego zachowania.

errors={continue|remount-ro|panic}
    Definiuje zachowanie przy napotkaniu błędu (albo ignoruje błędy, zaznaczając tylko system plików jako błędny i kontynuując, albo ponownie montuje system plików na tylko do odczytu, albo panikuje i zatrzymuje system).

noquota|quota|usrquota|grpquota
    Opcje te są przyjmowane, lecz ignorowane.

  Opcje montowania do msdos
Zobacz opcje do fat. Jeśli system plików msdos wykryje niespójność, zgłasza błąd i ustawia system plików na tylko do odczytu. System plików może być znowu dostępny do zapisu przez ponowne zamontowanie.

  Opcje montowania do ncpfs
Tak jak przy nfs, implementacja ncpfs oczekuje binarnego argumentu (struct ncp_mount_data) funkcji systemowej mount. Argument ten jest konstruowany przez ncpmount(8), a bieżąca wersja mount (2.12) nic nie wie o ncpfs.

  Opcje montowania do ntfs

iocharset=nazwa
    Zestaw znaków stosowany przy zwracaniu nazw plików. W przeciwieństwie do VFAT, NTFS eliminuje nazwy zawierające znaki nie dające się przekształcić. Przestarzałe.

nls=nazwa
    Nowa nazwa dla opcji zwanej wcześniej iocharset.

utf8
    Do konwersji nazw plików stosuje UTF-8.

uni_xlate={0|1|2}
    Dla 0 (lub "no" albo "false") nie używa specjalnych kodowań nieznanych znaków Unikodu. Dla 1 (lub "yes" albo "true") lub 2 używa 4-bajtowych sekwencji specjalnych w stylu vfat zaczynających się od ":". Liczba 2 oznacza kodowanie little-endian, a 1 - kodowanie big-endian, z odwróconymi bajtami.

posix=[0|1]
    Jeśli jest włączone (posix=1), to system plików rozróżnia wielkie i małe litery. Nazwy zastępcze 8.3 są przedstawiane jako dowiązania twarde, a nie pomijane. Ta opcja jest przestarzała.

uid=wartość, gid=wartość i umask=wartość
    Ustawia prawa plików dla danego systemu. Wartość umask powinna być podana ósemkowo. Domyślnie właścicielem plików jest root i nikt inny nie może ich czytać.

  Opcje montowania do overlay
Od Linuksa 3.18 pseudosystem plików overlay implementuje łączone montowanie dla innych systemów plików. Overlay łączy dwa systemy plików – górny i dolny. Gdy jakaś nazwa istnieje w obu systemach plików, widoczny jest obiekt z górnego, a obiekt z dolnego jest albo ukryty, albo, w przypadku katalogów, łączony z górnym obiektem. Dolnym system plików może być dowolny, obsługiwany przez Linuksa system plików. Nie musi być on zapisywalny. Dolny system plików może być nawet kolejnym systemem typu overlay. Górny system plików zwykle jest zapisywalny i jeśli tak jest, musi obsługiwać tworzenie rozszerzonych atrybytów trusted.* oraz zapewniać prawidłowe d_type w odpowiedziach readdir; z tego powodu NFS jest nieodpowiedni. Overlay tylko o odczytu z dwóch systemów plików będących tylko do odczytu może korzystać z dowolnego typu systemu plików. Opcje lowerdir i upperdir są łączone do połączone katalogu za pomocą:
    mount -t overlay  overlay  \
    -olowerdir=/dolny,upperdir=/gorny,workdir=/katal-rob  /poloczone

lowerdir=katalog
    Dowolny system plików, nie musi być zapisywalny.

upperdir=katalog
    Katalog górny jest zwykle na zapisywalnym systemie plików.

workdir=katalog
    Katalog roboczy musi być pustym katalogiem na tym samym systemie plików, co katalog górny.

  Opcje montowania do reiserfs
Reiserfs jest systemem plików z dziennikiem.

conv
    Mówi wersji 3.6 oprogramowania reiserfs, aby zamontowała wersję 3.5 systemu plików, używając formatu 3.6 dla nowo utworzonych plików. Ten system plików nie będzie już zgodny z wersją 3.5 narzędzi reiserfs.

hash={rupasov|tea|r5|detect}
    Wybiera funkcję mieszającą (haszującą) do znajdowania plików w katalogach.

    rupasov
        Funkcja haszująca autorstwa Yury Yu. Rupasova. Jest szybka i zachowuje lokalizację, mapując nazwy plików bliskie w porządku leksykograficznym na bliskie sobie wartości funkcji. Z powodu wysokiego prawdopodobieństwa kolizji w haszowaniu, ta opcja nie powinna być używana.

    tea Funkcja Davis-Meyera zaimplementowana przez Jeremy'ego Fitzhardinge'a. Używa mieszania permutującego bity w nazwie pliku. Wykazuje dużą losowość wyników i teoretycznie małe prawdopodobieństwo kolizji. Może być używana, jeżeli funkcja r5 powoduje błędy EHASHCOLLISION.

    r5  Zmodyfikowana wersja funkcji rupasov. Używana domyślnie i jest najlepszym wyborem, jeżeli system plików nie zawiera dużych katalogów i niezwykłych nazw plików.

    detect
        Powoduje, że mount wykryje, która funkcja mieszająca jest używana, sprawdzając właśnie montowany system plików, i zapisze tę informację w superbloku systemu reiserfs. Ta opcja jest użyteczna przy pierwszym montowaniu systemu plików o starym formacie.

hashed_relocation
    Stroi mechanizm przydzielania bloków. Może powodować w pewnych okolicznościach poprawienie wydajności systemu.

no_unhashed_relocation
    Stroi mechanizm przydzielania bloków. Może powodować w pewnych okolicznościach poprawienie wydajności systemu.

noborder
    Wyłącza algorytm przydzielania granicznego wymyślony przez Yury'ego Yu. Rupasova. Może powodować w pewnych okolicznościach poprawienie wydajności systemu.

nolog
    Wyłącza dziennik. Może w pewnych sytuacjach spowodować nieznaczne podniesienie wydajności systemu kosztem utracenia szybkiego odzyskiwania danych po krachu systemu. Nawet jeśli ta opcja jest włączona, reiserfs wciąż przeprowadza wszystkie operacje związane z dziennikiem, ale go nie zapisuje. Prace przy implementacji opcji nolog wciąż trwają.

notail
    Domyślnie reiserfs przechowuje małe pliki i `końcówki plików' bezpośrednio w swoim drzewie. Jest to zachowanie mylące dla niektórych narzędzi użytkowych takich jak LILO(8). Ta opcja wyłącza pakowanie plików do drzewa.

replayonly
    Powtarza transakcje zapisane w dzienniku, ale nie montuje systemu plików. Głównie używane przez reiserfsck.

resize=liczba
    Opcje remontowania, która pozwala na rozszerzenie partycji reiserfs. Z tą opcją reiserfs przyjmuje, że na urządzeniu jest liczba bloków. Opcja jest używana z urządzeniami zarządzanymi przez menedżera logicznych woluminów (LVM). Istnieje specjalne narzędzie resizer, które można pobrać z ftp://ftp.namesys.com/pub/reiserfsprogs.

user_xattr
    Włącza rozszerzone atrybuty użytkownika (Extended User Attributes). Patrz strona podręcznika attr(1).

acl Włącza listy kontroli dostępu (Acces Control Lists) POSIX. Patrz strona podręcznika acl(5).

barrier=none / barrier=flush
    Wyłącza/włącza wykorzystanie barier zapisu w kodzie dziennikowania. barrier=none wyłącza, a barrier=flush włącza (domyślnie). Opcja wymaga stosu wejścia/wyjścia zdolnego obsłużyć bariery; jeśli reiserfs otrzyma błąd przy zapisie barier wyłączy bariery ponownie, wypisując ostrzeżenie. Bariery zapisu wymuszają poprawną kolejność wpisów dziennika na dysku, czyniąc ulotne bufory zapisu dysku bezpieczne w użyciu, z pewnym obniżeniem wydajności. Jeśli dyski mają w jakiś sposób zabezpieczone zasilanie, to wyłączenie barier może w bezpieczny sposób poprawić wydajność.

  Opcje montowania do ubifs
UBIFS jest systemem plików flash, którzy działa na woluminach UBI. Proszę zauważyć, że atime nie jest obsługiwane i jest zawsze wyłączone.

Nazwa urządzenia może zostać podana jako

    ubiX_Y numer urządzenia UBI X, numer woluminu Y

    ubiY
        numer urządzenia UBI 0, numer woluminu Y

    ubiX:NAZWA
        numer urządzenia UBI X, wolumin o nazwie NAZWA

    ubi:NAZWA
        numer urządzenia UBI 0, wolumin o nazwie NAZWA

Zamiast : można użyć separatora !.

Dostępne są następujące opcje montowania:

bulk_read
    Włącza bulk-read. Odczyt z wyprzedzeniem VFS jest wyłączony, ponieważ zwalnia on system plików. Bulk-Read jest wewnętrzną optymalizacją. Część pamięci flash może czytać szybciej, jeśli dane są odczytywane za jednym razem, zamiast przy użyciu kilku żądań odczytu. Na przykład OneNAND może wykonać "read-while-load" gdy czyta więcej niż jedną stronę NAND.

no_bulk_read
    Nie wykonuje bulk-read. Tak jest domyślne.

chk_data_crc
    Sprawdza sumy kontrolne CRC-32 danych. Tak jest domyślnie.

no_chk_data_crc.
    Nie sprawdza sum kontrolnych CRC-32 danych. Z tą opcją system plików nie sprawdza sum kontrolnych CRC-32 danych, lecz sprawdza je w celu wewnętrznej informacji indeksowania. Opcja wpływa jedynie na odczyt, nie na zapis. Sumy CRC-32 są obliczane zawsze podczas zapisu danych.

compr={none|lzo|zlib}
    Wybiera domyślny tryb kompresji używany podczas zapisywania nowych plików. Nadal da się odczytać skompresowane pliki, jeśli montowanie będzie wykonane z opcją none.

  Opcje montowania do udf
UDF is the "Universal Disk Format" filesystem defined by OSTA, the Optical Storage Technology Association, and is often used for DVD-ROM, frequently in the form of a hybrid UDF/ISO-9660 filesystem. It is, however, perfectly usable by itself on disk drives, flash drives and other block devices. See also iso9660.

uid=
    Make all files in the filesystem belong to the given user. uid=forget can be specified independently of (or usually in addition to) uid=<user> and results in UDF not storing uids to the media. In fact the recorded uid is the 32-bit overflow uid -1 as defined by the UDF standard. The value is given as either <user> which is a valid user name or the corresponding decimal user id, or the special string "forget".

gid=
    Make all files in the filesystem belong to the given group. gid=forget can be specified independently of (or usually in addition to) gid=<group> and results in UDF not storing gids to the media. In fact the recorded gid is the 32-bit overflow gid -1 as defined by the UDF standard. The value is given as either <group> which is a valid group name or the corresponding decimal group id, or the special string "forget".

umask=
    Mask out the given permissions from all inodes read from the filesystem. The value is given in octal.

mode=
    If mode= is set the permissions of all non-directory inodes read from the filesystem will be set to the given mode. The value is given in octal.

dmode=
    If dmode= is set the permissions of all directory inodes read from the filesystem will be set to the given dmode. The value is given in octal.

bs= Set the block size. Default value prior to kernel version 2.6.30 was 2048. Since 2.6.30 and prior to 4.11 it was logical device block size with fallback to 2048. Since 4.11 it is logical block size with fallback to any valid block size between logical device block size and 4096. For other details see the mkudffs(8) 2.0+ manpage, sections COMPATIBILITY and BLOCK SIZE.

unhide
    Pokazuje pliki, które inaczej byłyby ukryte.

undelete
    Pokazuje usunięte pliki na na listach.

adinicb
    Embed data in the inode. (default)

noadinicb
    Don't embed data in the inode.

shortad
    Use short UDF address descriptors.

longad
    Use long UDF address descriptors. (default)

nostrict
    Wyłącza ustawianie ścisłej zgodności.

iocharset=
    Set the NLS character set. This requires kernel compiled with CONFIG_UDF_NLS option.

utf8
    Ustawia zestaw znaków UTF-8.

  Mount options for debugging and disaster recovery

novrs
    Ignore the Volume Recognition Sequence and attempt to mount anyway.

session=
    Select the session number for multi-session recorded optical media. (default= last session)

anchor=
    Przesłania położenie standardowego zakotwiczenia (anchor). (Domyślnie: 256)

lastblock=
    Ustawia ostatni blok systemu plików.

  Unused historical mount options that may be encountered and should be removed

uid=ignore
    Ignored, use uid=<user> instead.

gid=ignore
    Ignored, use gid=<group> instead.

volume=
    Unimplemented and ignored.

partition=
    Unimplemented and ignored.

fileset=
    Unimplemented and ignored.

rootdir=
    Unimplemented and ignored.

  Opcje montowania do ufs

ufstype=wartość
    UFS jest systemem plików szeroko wykorzystywanym w różnych systemach operacyjnych. Problem stanowią różnice pomiędzy implementacjami. Cechy niektórych z nich są nieudokumentowane, tak więc trudno rozpoznać automatycznie typ ufs. Z tego powodu użytkownik musi określić typ ufs za pomocą opcji montowania. Możliwe wartości to:

    old Stary format ufs, jest to typ domyślny, tylko do odczytu (proszę nie zapomnieć podać opcji -r).

    44bsd
        Dla systemów plików utworzonych przez system typu BSD (NetBSD, FreeBSD, OpenBSD).

    ufs2
        Używane w FreeBSD 5.x obsługiwanego jako do odczytu i zapisu.

    5xbsd
        Synonim do ufs2.

    sun Do systemów plików utworzonych przez SunOS lub Solaris na komputerze Sparc.

    sunx86
        Do systemów plików utworzonych przez Solaris na x86.

    hp  Do systemów plików utworzonych przez HP-UX, tylko do odczytu.

    nextstep
        Do systemów plików utworzonych przez NeXTStep (na stacji roboczej NeXT) (obecnie tylko do odczytu).

    nextstep-cd
        Do CD-ROM-ów NextStep (block_size == 2048), tylko do odczytu.

    openstep
        Do systemów plików utworzonych przez OpenStep (obecnie tylko do odczytu). Ten sam typ systemów plików jest również używany przez Mac OS X.

onerror=wartość
    Ustala zachowanie w przypadku błędu:

    panic
        Jeśli napotkano błąd, powoduje panikę jądra.

    [lock|umount|repair]
        Te opcje montowania teraz nic nie robią: po napotkaniu błędu wypisują tylko komunikat na konsoli.

  Opcje montowania do umsdos
Zobacz opcje do msdos. Opcja dotsOK jest jawnie ubijana przez umsdos.

  Opcje montowania do vfat
Przede wszystkim, rozpoznawane są wszystkie opcje do fat. Opcja dotsOK jest jawnie ubijana przez vfat. Ponadto istnieją

uni_xlate
    Tłumaczy nieobsługiwane znaki Unikodu na specjalne sekwencje unikowe. To umożliwia wykonywanie kopii zapasowych i odtwarzanie plików o nazwach, utworzonych ze znakami Unikodu. Bez tej opcji, w wypadku braku możliwości konwersji używane jest '?'. Znakiem unikowym jest ':', ponieważ na systemie vfat jest w innych wypadkach nieprawidłowy. Sekwencja specjalna, która byłaby użyta dla znaku u, gdzie u jest znakiem Unikodu to: ':', (u & 0x3f), ((u>>6) & 0x3f), (u>>12).

posix
    Pozwala, by dwa pliki miały nazwy różniące się tylko wielkością liter. Ta opcja jest przestarzała.

nonumtail
    Zanim zacznie próbować nazwa~nr.roz najpierw próbuje zrobić krótką nazwę bez numeru kolejnego.

utf8
    UTF8 jest systemem plików bezpiecznego 8-bitowego kodowania Unikodu, który jest wykorzystywany przez konsolę. Tą opcją można go włączyć dla danego systemu plików lub wyłączyć za pomocą utf8=0, utf8=no lub utf8=false. Jeśli zostanie ustawione `uni_xlate', UTF8 jest wyłączane.

shortname=tryb
    Definiuje zachowanie w przypadku tworzenia i wyświetlania nazw plików mieszczących się w schemacie 8.3 znaków. Jeśli istnieje długa nazwa pliku, będzie zawsze preferowanym sposobem wyświetlania. Istnieją cztery tryby:

    lower
        Wymusza na krótkiej nazwie wyświetlanie jej za pomocą małych liter; przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie litery krótkiej nazwy są wielkie.

    win95
        Wymusza na krótkiej nazwie wyświetlanie jej za pomocą wielkich liter; przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie litery krótkiej nazwy są wielkie.

    winnt
        Wyświetla krótką nazwę bez zmian; przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie litery krótkiej nazwy są wielkie lub nie wszystkie są małe.

    mixed
        Wyświetla krótką nazwę bez zmian; przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie litery krótkiej nazwy są wielkie. Ten tryb jest domyślny od Linuksa 2.6.32.

  Opcje montowania do usbfs

devuid=uid i devgid=gid i devmode=tryb
    Ustawia właściciela i grupę i tryb plików w plikach urządzeń systemu plików usbfs (domyślnie: uid=gid=0, mode=0644). Tryb jest podany ósemkowo.

busuid=uid i busgid=gid i busmode=tryb
    Ustawia właściciela i grupę i tryb plików w katalogach szyny (bus) systemu plików usbfs (domyślnie: uid=gid=0, mode=0555). Tryb podany jest ósemkowo.

listuid=uid i listgid=gid i listmode=tryb
    Ustawia właściciela i grupę i tryb pliku devices (domyślnie: uid=gid=0, mode=0444). Tryb jest podany ósemkowo.

DM-VERITY SUPPORT (experimental)
The device-mapper verity target provides read-only transparent integrity checking of block devices using kernel crypto API. The mount command can open the dm-verity device and do the integrity verification before on the device filesystem is mounted. Requires libcryptsetup with in libmount (optionally via dlopen). If libcryptsetup supports extracting the root hash of an already mounted device, existing devices will be automatically reused in case of a match. Mount options for dm-verity:

verity.hashdevice=◈cie◈ka
    Path to the hash tree device associated with the source volume to pass to dm-verity.

verity.roothash=hex
    Hex-encoded hash of the root of verity.hashdevice Mutually exclusive with verity.roothashfile.

verity.roothashfile=◈cie◈ka
    Path to file containing the hex-encoded hash of the root of verity.hashdevice. Mutually exclusive with verity.roothash.

verity.hashoffset=offset
    If the hash tree device is embedded in the source volume, offset (default: 0) is used by dm-verity to get to the tree.

verity.fecdevice=◈cie◈ka
    Path to the Forward Error Correction (FEC) device associated with the source volume to pass to dm-verity. Optional. Requires kernel built with CONFIG_DM_VERITY_FEC.

verity.fecoffset=offset
    If the FEC device is embedded in the source volume, offset (default: 0) is used by dm-verity to get to the FEC area. Optional.

verity.fecroots=warto◈◈
    Parity bytes for FEC (default: 2). Optional.

verity.roothashsig=◈cie◈ka
    Path to pkcs7 signature of root hash hex string. Requires crypt_activate_by_signed_key() from cryptsetup and kernel built with CONFIG_DM_VERITY_VERIFY_ROOTHASH_SIG. For device reuse, signatures have to be either used by all mounts of a device or by none. Optional.

Supported since util-linux v2.35.

For example commands:

    mksquashfs /etc /tmp/etc.squashfs
    dd if=/dev/zero of=/tmp/etc.hash bs=1M count=10
    veritysetup format /tmp/etc.squashfs /tmp/etc.hash
    openssl smime -sign -in <hash> -nocerts -inkey private.key \
    -signer private.crt -noattr -binary -outform der -out /tmp/etc.p7
    mount -o verity.hashdevice=/tmp/etc.hash,verity.roothash=<hash>,\
    verity.roothashsig=/tmp/etc.p7 /tmp/etc.squashfs /mnt

create squashfs image from /etc directory, verity hash device and mount verified filesystem image to /mnt. The kernel will verify that the root hash is signed by a key from the kernel keyring if roothashsig is used.

LOOP-DEVICE SUPPORT
Kolejnym możliwym typem jest montowanie poprzez urządzenie loop. Na przykład, polecenie

    mount /tmp/disk.img /mnt -t vfat -o loop=/dev/loop3

ustawi urządzenie loop /dev/loop3 tak, aby odpowiadał plikowi /tmp/disk.img, a następnie zamontuje to urządzenie w /mnt. Jeśli nie podano jawnie urządzenia loop (tylko opcję -o loop), to mount spróbuje znaleźć jakieś nieużywane urządzenie loop i użyć je, na przykład

    mount /tmp/disk.img /mnt -o loop

Polecenie mount automatycznie tworzy urządzenie loop ze zwykłego pliku, jeśli nie podano systemu plików lub system plików jest znany libblkid, na przykład:

    mount /tmp/disk.img /mnt

    mount -t ext4 /tmp/disk.img /mnt

Ten typ montowań zna trzy opcje, loop, offset i sizelimit, które są tak naprawdę opcjami do losetup(8) (opcje te mogą być używane oprócz opcji specyficznych dla danego systemu plików). Od Linuksa 2.6.25 obsługiwane jest samozniszczenie urządzeń loop, co oznacza, że każde urządzenie loop przydzielone przez mount zostanie zwolnione przez umount niezależnie od /etc/mtab. Można również zwolnić urządzenie loop ręcznie, przy użyciu losetup -d lub umount -d. Since util-linux v2.29, mount re-uses the loop device rather than initializing a new device if the same backing file is already used for some loop device with the same offset and sizelimit. This is necessary to avoid a filesystem corruption.

KOD ZAKOŃCZENIA
mount has the following exit status values (the bits can be ORed):

0   sukces

1   nieprawidłowe wywołanie lub uprawnienia

2   błąd systemu (brak pamięci, niemożność wykonania fork, nie ma więcej urządzeń loop)

4   wewnętrzny błąd mount

8   przerwanie przez użytkownika

16  problemy podczas zapisu lub blokowania /etc/mtab

32  niepowodzenie montowania

64  cześć montowań powiodła się Polecenie mount -a zwraca 0 (wszystkie się powiodły), 32 (wszystkie nie powiodły się) lub 64 (część się powiodła, a część nie).

ZEWNĘTRZNE PROGRAMY POMOCNICZE
Składnia zewnętrznych programów pomocniczych mount jest następująca:

/sbin/mount.suffix spec dir [-sfnv] [-N namespace] [-o options] [-t type.subtype]

gdzie typ jest typem systemu plików, a opcje -sfnvoN mają to samo znaczenie, co standardowe opcje mount. Opcja -t jest używana do systemów plików z obsługa podtypów (np. /sbin/mount.fuse -t fuse.sshfs). Polecenie mount nie przekazuje opcji montowania unbindable, runbindable, private, rprivate, slave, rslave, shared, rshared, auto, noauto, comment, x-*, loop, offset, ani sizelimit do programów pomocniczych mount.<przyrostek>. Wszystkie inne opcje są w postaci listy (rozdzielonej przecinkami) przekazanej jako argument do opcji -o.

ŚRODOWISKO

LIBMOUNT_FSTAB=<ścieżka>
    przesłania domyślne położenie pliku fstab (ignorowane dla suid)

LIBMOUNT_MTAB=<ścieżka>
    przesłania domyślne położenie pliku mtab (ignorowane dla suid)

LIBMOUNT_DEBUG=all
    włącza wyjście debugowania libmount

LIBBLKID_DEBUG=all
    włącza wyjście debugowania libblkid

LOOPDEV_DEBUG=all
    włącza wyjście debugowania konfiguracji urządzenia loop

PLIKI
See also "The files /etc/fstab, /etc/mtab and /proc/mounts" section above.

/etc/fstab
    tabela systemów plików

/run/mount
    libmount private runtime directory

/etc/mtab
    table of mounted filesystems or symlink to /proc/mounts

/etc/mtab~
    lock file (unused on systems with mtab symlink)

/etc/mtab.tmp
    temporary file (unused on systems with mtab symlink)

/etc/filesystems
    lista systemów plików do wypróbowania

HISTORIA
Polecenie mount pojawiło się w wersji 5 AT&T UNIX.

BŁĘDY
Jest możliwe, że uszkodzony system plików spowoduje załamanie systemu.

Some Linux filesystems don't support -o sync and -o dirsync (the ext2, ext3, ext4, fat and vfat filesystems do support synchronous updates (a la BSD) when mounted with the sync option).

Opcja -o remount może nie być w stanie zmienić parametrów montowania (np. wszystkie parametry ext2fs, poza sb, dają się zmieniać przy ponownym montowaniu, lecz nie można zmienić gid czy umask dla fatfs).

Zdarza się, że pliki /etc/mtab i /proc/mounts nie odpowiadają sobie, na systemach ze zwykłym plikiem mtab. Pierwszy plik opiera się wyłącznie na opcjach poleceń mount, a zawartość drugiego zależy również od jądra i innych ustawień (np. na zdalnym serwerze NFS – w szczególnych przypadkach, polecenie mount może dawać niepewne informacje o punkcie montowania NFS; plik /proc/mounts zawiera z reguły pewniejsze informacje). Jest to kolejny powód do zastąpienia pliku mtab dowiązaniem symbolicznym do pliku /proc/mounts.

Checking files on NFS filesystems referenced by file descriptors (i.e. the fcntl and ioctl families of functions) may lead to inconsistent results due to the lack of a consistency check in the kernel even if the noac mount option is used.

Opcja loop używana razem z opcjami offset lub sizelimit może nie powieść się, gdy używa się starszych jąder, a polecenie mount nie może potwierdzić, że rozmiar urządzenia blokowego został skonfigurowany zgodnie z żądaniem. Można to obejść wywołując ręcznie polecenie losetup przed wywołaniem polecenia mount już ze skonfigurowanym urządzeniem blokowym.

AUTORZY
Karel Zak <kzak@redhat.com>

ZOBACZ TAKŻE
lsblk(1), mount(2), umount(2), filesystems(5), fstab(5), nfs(5), xfs(5), mount_namespaces(7) xattr(7) e2label(8), findmnt(8), losetup(8), mke2fs(8), mountd(8), nfsd(8), swapon(8), tune2fs(8), umount(8), xfs_admin(8)

DOSTĘPNOŚĆ
Polecenie mount jest częścią pakietu util-linux i jest dostępne pod adresem https://www.kernel.org/pub/linux/utils/util-linux/.

TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są: Przemek Borys <pborys@dione.ids.pl>, Andrzej Krzysztofowicz <ankry@green.mf.pg.gda.pl>, Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com> i Robert Luberda <robert@debian.org> Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3 (https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html) lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI. Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres manpages-pl-list@lists.sourceforge.net.