<h2>Fases lunares árabes</h2>
<p>A cultura do ceo das estacións da lúa árabe describe as 28 zonas do ceo
escollidas na antiga Arabia para definir a situación diaria da lúa durante a
súa viaxe de mes lunar arredor do ceo. O sol tamén pasa por estas estacións
pasando de 13 a 14 días nos arredores de cada estación, completando 27 x 13
+ 14 (unha das estacións ten asignados 14 días) = 365 días na súa viaxe
anual arredor das 28 estacións.</p>

<p>Cada estación é recoñecida por unha estrela ou un grupo de estrelas.</p>

<h3>Visión xeral histórica</h3>

<p><em>Manazil al-Qamar</em>, En árabe as mansións lunares, ou estacións da
lúa, son un sistema de 28 estrelas, grupo de estrelas ou manchas no ceo
preto do que se atopa a lúa en cada unha das 28 noites da súa revolución
mensual. Este sistema foi adoptado polos árabes no período preislámico,
antes do século VII da era común. Abd al-Malik Ibn Habeeb (d. 852) reporta
as primeiras mencións da lista completa das estacións lunares sobre a
autoridade de Malik ibn Anas (d. 795).<sup><a
href="#footnote-1">[1]</a></sup> </p>

<p>Este sistema empregouse para fixar estacións e predecir o tempo,
especialmente a choiva.<sup><a href="#footnote-2">[2]</a></sup> Os árabes
dixeron: cada <em>Naw</em> [período de 13/14 días] caracterízase por un
distintivo tempo meteorolóxico de choiva, vento e temperatura.<sup><a
href="#footnote-4">[4]</a></sup> O ano solar divídese en 28 períodos de 13
días cada un, agás un período que se dá 14 días, cun total de 365
días. Estes 28 períodos de trece días / catorce días chámanse
<em>Anwa'a</em>, plural de <em>Naw'</em>. Cada <em>Naw</em> comeza na
ambientación dunha das estrelas ou asterismos, que compoñen unha mansión da
lúa no oeste ao amencer da mañá e o ascenso da súa mansión de lúa oposta, ao
mesmo tempo, no leste. O <em>Naw</em> recibe o nome de mansión da lúa. A
ambientación e o aumento de cada unha das 28 mansións da lúa, unha tras
outra, fan un ano solar. <em>Al-Jabhah</em> a mansión da lúa está asignada a
14 días.<sup><a href="#footnote-3">[3]</a></sup><sup><a
href="#footnote-4">[4]</a></sup> </p>

<p>Unha descrición detallada das estrelas de cada mansión da lúa, os tempos do
seu ascenso heliacal e unha recompilación do coñecemento astronómico e
meteorolóxico dos antigos árabes pode atoparse no <em>Libro de Anwaa</em>,
do autor Ibn Qutaybah (b. 828 - d. 884 ou 889). Sobreviviron copias deste
libro e foi impreso na India en 1956.<sup><a
href="#footnote-5">[5]</a></sup></p>

<p>O uso das mansións da lúa continuou e, debido á importancia de identificalas
e os tempos dos seus levantamentos helíacos, compuxéronse poemas
describíndoos e escribíronse tratados breves para identificalos e suxerir as
prácticas agrícolas, de viaxe e medicina asociadas a cada mansión. Un
exemplo de poema dedicado á descrición das mansións das estrelas da lúa
atribuídas a Muhammad al-Mukri (1578-1638) foi publicado por Gustave-Adolphe
de Calassanti-Motylinski no 1899 no seu libro "Les mansions lunaires chez
les Arabes".<sup><a href="#footnote-6">[6]</a></sup><sup><a
href="#footnote-7">[7]</a></sup> Un exemplo de tratado é o escrito por
Shaikh Salih Al-Shethri (d. ~ 1891), titulado "Un calendario para os
agricultores".<sup><a href="#footnote-8">[8]</a></sup> </p>

<h3>Uso actual das Fases da Lúa</h3>
<p>Os almanaques agrícolas baseados no ascenso heliacal das estacións da lúa
aínda están hoxe en uso. O calendario oficial de Arabia Saudita inclúe estes
tempos.<sup><a href="#footnote-9">[9]</a></sup> O seguinte é un exemplo do
uso dun calendario baseado nas estacións da lúa para o período de 13 días
que comeza co ascenso da 3ª estación da lúa <em>Al-Thurayya</em> (Pléiades)
o 7 de Xuño: "O tempo é máis quente e o vento máis forte. As herbas salvaxes
secan. A auga nos pozos está máis baixa. A choiva é rara durante este
tempo. Os insectos da primavera comezan a desaparecer. Os dátiles da
palmeira comezan a coller as cores. Recoméndase regar as árbores cunha boa
cantidade e deixar de regar a vide cando as uvas comezan a coller a súa
cor. "<sup><a href="#footnote-10">[10]</a></sup> </p>

<h3>Identificación das fases lunares</h3>
<p> Ibn Qutabah (b. 828 - d. 884 ou 889) in his <em>O Libro de Anwaa</em> ofrece
unha descrición detallada das estrelas de cada estación da lúa, pero unha
identificación precisa pódese extraer do <em>Libro das estrelas fixas</em>
de Al-Sufi (d. 986). Neste libro Al-Sufi fai un mapa das estrelas coñecidas
polos antigos árabes das constelacións ptolemaicas.</p> 

<p>Como exemplo de definicións de Al-Sufi das estrelas das mansións da lúa,
esta definición de <em>Al-Ghafr</em>: "E a 22 [estrela de Virgo] e a 23, que
está na cola [basta do vestido] coa 25 no pé esquerdo [de Virgo] son
nomeadas [polos árabes] <em>Al-Ghafr</em> que é a 15ª mansión da
lúa."<sup><a href="#footnote-11">[11]</a></sup><sup><a
href="#footnote-12">[12]</a></sup>. Debido a que os números estelares das
constelacións ptolemaicas teñen coordenadas coñecidas, é relativamente fácil
recoñecer os correspondentes nomes estelares árabes.</p>

<h3>Notas sobre nomes de estrelas e asterismos na cultura do ceo das estacións
da lúa</h3>
<p>Os árabes antigos deron frecuentemente un nome a un grupo de estrelas, por
exemplo, as 3 estrelas no cinto de Orión (δ_Ori, ε_Ori and ζ_Ori), reciben o
nome de "Cadea de contas" <em>al-Nazhm</em> (النظم). Nesta cultura do ceo
denomínanse "Cadea de contas 1", "Cadea de contas 2" e "Cadea de contas 3".</p>

<p>Todos os nomes estelares desta cultura do ceo son de orixe árabe antiga,
antes da influencia helenística, que foi informada por Al-Sufi no seu
<em>Libro das estrelas fixas</em>, co engadido dos seguintes nomes de
estrelas:
<ol>
 <li>The Oath star, α_Eri <em>al-Muhlif</em> (المحلف): Esta estrela non foi
rexistrada nin por Ptolomeo nin por Al-Sufi porque dende a súa latitude
norte non a podían ver. Prof. Kunitzsch concluíu é a estrela chamada
<em>al-Muhnith</em> (المحنث) que se mencionou nalgunhas fontes
iniciais.<sup><a href="#footnote-13">[13]</a></sup> Esta estrela aínda é
coñecida na península arábiga e leva o nome de <em>al-Muhlif</em> (المحلف)
co mesmo significado.</li>
 <li>As dúas primeiras, α_UMa and β_UMa <em>al-Awwalaan</em> (الأولان): O nome
deste par de estrelas é mencionado polo mariñeiro Ibn Majid
(d. ~1500).<sup><a href="#footnote-14">[14]</a></sup> O nome segue sendo
usado polos pescadores do mar Vermello.</li>
<li>O Escuro, δ_UMa <em>al-Khafi</em> (الخافي): Este nome menciónao o mariñeiro
Ibn Majid (d. ~1500).<sup><a href="#footnote-15">[15]</a></sup></li>
<li>As Gacelas, 42_Ori, θ2_Ori and ι_Ori <em>al-Jawazi</em> (الجوازي): Este nome
foi indicado por Ibn Qutaybah no seu libro de Anwaa.<sup><a
href="#footnote-16">[16]</a></sup></li>
<li>O Pastor das avestruces, λ_Sgr <em>Ra'i al-Nayyem</em> (راعي النعايم): Esta
estrela é a 9ª estrela da 20ª fase da lúa de acordo cos Poemas de Muhammad
al-Mukrī<sup><a href="#footnote-6">[6]</a></sup> e Mohammad al-Qadhi<sup><a
href="#footnote-22">[22]</a></sup> Ver Kunitzsch para a fonte deste
nome.<sup><a href="#footnote-25">[25]</a></sup></li>
</ol></p>

<p>Ao traducir os significados dos nomes de estrelas ao inglés, tentei o mellor
para seleccionar o significado máis adecuado cando o nome podía ter varios
significados. Cabe mencionar os seguintes significados porque poden ser
diferentes dos significados vistos anteriormente en recursos de nomes de
estrelas árabes:
<ol>
 <li> A estrela α_Aur (Capella): o antigo nome arábico é <em>al-Ayyuq</em>
(العيوق) informado por Al-Sufi, Ibn Qutaybah e outros. O significado deste
nome é "O obstáculo". Nos léxicos árabes antigos, o "obstructor" vén da
lenda que di que <em>al-Ayyuq</em> está a impedir que Aldebarán se reuna con
<em>al-Thurayya</em> (as Pléiades).<sup><a
href="#footnote-17">[17]</a></sup><sup><a href="#footnote-18">[18]</a></sup></li>
 <li> A estrela ε_UMa (Alioth): o antigo nome árabe é <em>al-Jawn</em> (الجون)
como informa Al-Sufi. Este nome ten varios significados e refírese
normalmente á cor negra dun cabalo ou dun camelo. Kunitzsch deu o
significado en alemán de "der Rappe", que significa cabalo negro, pero este
nome tamén significa "burro salvaxe branco" ou "burro salvaxe". Debido a que
esta estrela é relativamente brillante, preferín o significado de "burro
salvaxe".<sup><a href="#footnote-19">[19]</a></sup><sup><a
href="#footnote-20">[20]</a></sup></li>
 <li> As estrelas λ_Ori, φ1_Ori and φ2_Ori: o nome árabe antigo é
<em>al-Hakaah</em> (الهقعة) informado por Al-Sufi, Ibn Qutaybah e
outros. Este nome significa "o círculo no peito" ou "o lado do peito" ou "o
punto ao pé do xinete" que está formado por pelo que toma diferentes
direccións sobre o corpo do cabalo. Atopei o poema de Muhammad al-Mukrī que
describe estas estrelas polo punto do cabalo preto do pé do xinete.<sup><a
href="#footnote-6">[6]</a></sup> Kunitzsch tamén mencionou este significado
nun "Dicionario de nomes estelares modernos".<sup><a
href="#footnote-21">[21]</a></sup></li>
</ol></p>

<p> Os asterismos das estacións da lúa nesta cultura do ceo defínense ó longo
das identificacións reportadas por al-Sufi coas seguintes notas:
<ol>
 <li>A 4ª estación da lúa, <em>Al-Dabaran</em> (O Seguidor [das Pléiades]),
componse de unha estrela, α_Tau (Aldebarán), segundo al-Sufi e Ibn
Qutaybah. Engadín as estrelas en forma de V do clúster de Hyades, tal e como
se describe no poema de Muhammad al-Mukrī<sup><a
href="#footnote-6">[6]</a></sup> e outro poema de Mohammad al-Qadhi
(d. ~1868)<sup><a href="#footnote-22">[22]</a></sup>.</li>
 <li> A 8ª estación da lúa, <em>Al-Nathrah</em> (A Punta do Nariz do León)
componse do cúmulo Praesepe segundo al-Sufi. Ibn Qutaybah engade ó cúmulo as
dúas estrelas γ Cnc (Asellus Borealis) e δ Cnc (Asellus Australis).<sup><a
href="#footnote-23">[23]</a></sup></li>
 <li> A 20ª estación da lúa, <em>Al-Naayem</em> (As Avestruces), é a zona que
rodea as estrelas: ζ Sgr (Ascella), φ Sgr, δ Sgr (Kaus Media)  e ε Sgr (Kaus
Australis) Segundo al-Sufi. Ibn Qutaybah indica que esta estación da lúa
está composta por 8 estrelas: ς_Sgr, φ_Sgr, τ_Sgr, ζ_Sgr, γ_Sgr, δ_Sgr,
ε_Sgr, η_Sgr.<sup><a href="#footnote-24">[24]</a></sup> Os Poemas de
Muhammad al-Mukrī<sup><a href="#footnote-6">[6]</a></sup> e Mohammad
al-Qadhi<sup><a href="#footnote-22">[22]</a></sup> engaden unha 9ª estrela
λ_Sgr.</li>
 <li>A 21ª estación da lúa, <em>Al-Baldah</em> (A área baleira), é a área onde
non hai estrelas brillantes entre  <em>Al-Naayem</em> e <em>Saad
Al-Thabih</em>. Creei un asterismo arredor deste punto.</li>
</ol></p>

<h3>As 28 estacións</h3>
<ol>
 <li><em>Al-Sharatan</em> ou <em>Al-Ashrat</em> (Os dous signos ou Os signos)
composta por 3 estrelas: α Ari (Hamal), β Ari (Sheratan) and γ<sub>2</sub>
Ari (Mesarthim)</li>
 <li><em>Al-Botain</em> (A barriguiña [do pequeno carneiro]) composta de 3
estrelas: ε Ari, δ Ari (Botein), e ρ<sub>3</sub> Ari</li>
 <li><em>Al-Thurayya</em> (Pléiades) composta polo cúmulo das Pléiades</li>
 <li><em>Al-Dabaran</em> (O Seguidor [das Pléiades]) comporto por unha única
estrela, α_Tau (Aldebaran) e as estrelas brillantes das Híades</li>
 <li><em>Al-Hakaah</em> (A marca no lateral do cabalo) formada por tres estrelas
na cabeza de Orión: λ Ori (Meissa), φ<sub>1</sub> Ori e φ<sub>2</sub> Ori</li>
 <li><em>Al-Hanaah</em> (A curva no pescozo dun camelo) formada por 2 estrelas: γ
Gem (Alhena) e ξ Gem</li>
 <li><em>Al-Thira-a</em> (A pata do león) formada por 2 estrelas de cabezas
xemelgas: α Gem (Castor) e β Gem (Pollux)</li>
 <li><em>Al-Nathrah</em> (A punta do nariz do león) formada polo cúmulo Praesepe
e 2 estrelas: γ Cnc (Asellus Borealis) e δ Cnc (Asellus Australis)</li>
 <li><em>Al-Tarf</em> (A mirada do león) composta de 2 estrelas: κ Cnc e λ Leo
(Alterf)</li>
 <li><em>Al-Jabhah</em> (A testa do león) formada por 4 estrelas: ζ Leo
(Adhafera), γ<sub>1</sub> Leo (Algieba), η Leo e α Leo (Regulus)</li>
 <li><em>Al-Zubrah</em> (A crina do león) formada por 2 estrelas: δ Leo (Zosma) e
θ Leo (Chertan)</li>
 <li><em>Al-Sarfah</em> (O cambio a un tempo máis frío) formada por unha estrela:
β Leo (Denebola)</li>
 <li><em>Al-Uwwa</em> (A quenda) formada por 5 estrelas: β Vir (Zavijava), η Vir
(Zaniah), γ Vir (Porrima), δ Vir e ε Vir (Vindemiatrix)</li>
 <li><em>Al-Simak</em> (O xigante desarmado) formada pola estrela α Vir (Spica)</li>
 <li><em>Al-Ghafr</em> (O pelo do rabo do león) formada por 3 estrelas: ι Vir
(Syrma), κ Vir e λ Vir</li>
 <li><em>Al-Zubana</em> (As pinzas do escorpión) formada por 2 estrelas:
α<sub>2</sub> Lib (Zubenelgenubi) e β Lib (Zubeneschamali)</li>
 <li><em>Al-Ikleel</em> (O diadema ornamentado) formada por 3 estrelas:
β<sub>1</sub> Sco (Acrab), δ Sco (Dschubba) e π Sco, pero segundo Al-Sufi as
3 estrelas son: θ Lib, κ Lib e 42 Lib</li>
 <li><em>Al-Qalb</em> (A cabeza do escorpión) formada pola estrela α Sco
(Antares)</li>
 <li><em>Al-Shawlah</em> (O aguillón do escorpión) formado por 2 estrelas: λ Sco
(Shaula) e υ Sco (Lesath)</li>
 <li><em>Al-Naayem</em> (As avestruces) é a área arredor das estrelas: ζ Sgr
(Ascella), φ Sgr, δ Sgr (Kaus Media) e ε Sgr (Kaus Australis)</li>
 <li><em>Al-Baldah</em> (A área baleira) é a área onde non hai estrelas entre
<em>Al-Naayem</em> e <em>Saad Al-Thabih</em></li>
 <li><em>Saad Al-Thabih</em> (A estrela da sorte do asasino) composta polas 2
estrelas: α<sub>1</sub> Cap (Algedi) e β Cap (Dabih)</li>
 <li><em>Saad Bulaa</em> (A estrela da sorte do larpeiro) formada polas 3
estrelas: ν Aqr, μ Aqr e ε Aqr (Albali)</li>
 <li><em>Saad Al-Saud</em> (A estrela da sorte dos afortunados) formada por 3
estrelas: β Aqr (Sadalsuud), ξ Aqr e λ Cap</li>
 <li><em>Saad Al-Akhbiah</em> (As estrelas afortunadas dos que viven na tenda de
campaña) formada polas 4 estrelas: γ Aqr (Sadachbia), π Aqr, ζ<sub>2</sub>
Aqr e η Aqr</li>
 <li><em>Al-Mugaddam</em> (A parte dianteira do balde para verter auga) formada
polas 2 estrelas: α And (Alpheratz) e γ Peg (Algenib)</li>
 <li><em>Al-Muakhar</em> (A parte de atrás do balde para verter auga) formada
polas 2 estrelas: β Peg (Scheat) e α Peg (Markab)</li>
 <li><em>Al-Risha</em> ou <em>Batn Al-Hoot</em> (A corda do caldeiro do pozo ou O
ventre dos peixes) formada polas estrelas β And (Mirach) e dous arcos de
estrelas que forman a figura dun peixe</li>
</ol>

<h3>O Superleón e Al-Jawza figuras da antiga tradición de estrelas árabe</h3>
<p>Pódese notar nos nomes das estacións da lúa do 7 ao 15 que forman parte
dunha figura de león. Esta figura de león árabe cobre arredor de 100 graos,
algo máis da metade da cúpula do ceo. A partir dos nomes destas estrelas
pódese construír unha figura de león.</p>

<p>Dúas das estacións da lúa, <em>Al-Hakaah</em> e <em>Al-Hanaah</em>, forman
parte das estrelas de Al-Jawza. Al-Jawza é a figura que abarca Orion e mais
algunhas estrelas ó seu redor. Os antigos árabes imaxinaban estas estrelas
coma unha figura dunha muller con arco e frecha dirixida ao león.</p>

<p>Roland Laffitte estudou estas dúas figuras e ofreceu unha representación de
cada unha no seu artigo: <a
href="http://www.muslimheritage.com/article/our-arab-heritage-celestial-vault"
class='external text' rel="nofollow">Our Arab Heritage in the Celestial
Vault</a>. Un estudo máis detallado sobre a antiga cultura de estrelas
árabes atópase no seu libro: "Le Ciel des Arabes"</p>

<h3>Autor</h3>
<p>Esta cultura do ceo e a compilación de nomes de estrelas árabes foron
autorizadas por: Khalid AlAjaji.</p>

<hr>

<p id="footnote-1">[1] Kunitzsch P. The Arabs and the Stars, Variorum reprints Northampton
1989, Al-Manazil, Item XX pp 1-7.</p>
<p id="footnote-2">[2] Helaine Selin, Encyclopaedia of the History of Science, Technology, and
Medicine in Non-Western Cultures, Lunar Mansions in Islamic History,
Kunitzsch P. p 520</p>
<p id="footnote-3">[3] Edward W. Lane, Arabic-English Lexicon (London: Willams & Norgate 1863)
p 2861</p>
<p id="footnote-4">[4] Ibn Qutaybah (b. 828 d. 884 or 889), Kitab al-Anwa'a, pp 6,7 (Impresión
árabe do libro orixinal en 1956 en India Hydarabad/Deccan)</p>
<p id="footnote-5">[5] Helaine Selin, Encyclopaedia of the History of Science, Technology, and
Medicine in Non-Western Cultures, Ibn Qutayba, Kunitzsch P. p 429</p>
<p id="footnote-6">[6] [Ta̕rīf manāzil alkamar] Les mansions lunaires des Arabes; Muhammad
al-Mukrī.; A de Calassanti-Motylinski published in Alger, Imprimerie
orientale, 1899.</p>
<p id="footnote-7">[7] <a href="http://www.uranos.fr/DOCU_03_T03.htm" class='external text'
rel="nofollow">http://www.uranos.fr/DOCU_03_T03.htm</a></p>
<p id="footnote-8">[8] Salih Al-Shethri, Timetable for farmers <em>Jadwal fi ilm al-harth ala
hisaab al-shuthoor</em> (جدول في علم الحرث على حساب الشثور) ISBN
9960-49-971-5</p>
<p id="footnote-9">[9] <a href="http://www.ummulqura.org.sa/" class='external text'
rel="nofollow">Official Calender of the Kingdom of Saudi Arabia</a></p>
<p id="footnote-10">[10] Moon stations and Agriculture seasons. A bulletin by the Agriculture
Administration of the Chamber of Commerce in Riyadh, Saudi Arabia. 2002</p>
<p id="footnote-11">[11] Al-Sufi, Book of Fixed Stars, Arabic print p. 194 by Dairat Al-Ma'arif
Al-Othmanyyah Hayderabd/Deccan India 1954</p>
<p id="footnote-12">[12] Schjellerup, Description des etoiles fixes, 1874, p. 163. (translation
into French)</p>
<p id="footnote-13">[13] Kunitzsch P. The Arabs and the Stars, Variorum reprints Northampton
1989, On the Mediaeval Arabic Knowledge of the Star Alpha Eridani</p>
<p id="footnote-14">[14] Kunitzsch P. Untersuchungen zur Sternnomenklatur der Araber 1961, No
22, p. 40</p>
<p id="footnote-15">[15] Kunitzsch P. Untersuchungen zur Sternnomenklatur der Araber 1961, No
127, p. 69</p>
<p id="footnote-16">[16] Ibn Qutaybah (b. 828 d. 884 or 889), Kitab al-Anwa'a, p. 45 (Arabic
print of the original book in 1956 in India Hydarabad/Deccan)</p>
<p id="footnote-17">[17] Lisan al-Arab <em>awq</em> (عوق).</p>
<p id="footnote-18">[18] Lane E., Arabic-English Lexicon (London: Willams & Norgate 1863)
<em>awq</em> (عوق) "It is [said to be] called [<em>al-Ayyuq</em>] العيوق
because of its [being regarded as] impeding [<em>Al-Dabaran</em>] الدبران
from meeting [<em>Al-Thurayya</em>] الثريا. </p>
<p id="footnote-19">[19] Kunitzsch P. Untersuchungen zur Sternnomenklatur der Araber 1961, No
106, p. 62</p>
<p id="footnote-20">[20] Lisan al-Arab <em>jawn</em> (جون).</p>
<p id="footnote-21">[21] Kunitzsch P. and Smart T., A Dictionary of Modern Star Names, a short
guide to 254 star names and their derivations, 2006</p>
<p id="footnote-22">[22] AlAjaji K., Explanation of the Poem of Mohammad Al-Qadhi of Anwaa and
Stars <em>Sharh qasidat al-Qadhi fi al-Anwaa wa al-Nujoom</em> (شرح قصيدة
محمد العبدالله القاضي في الأنواء والنجوم) , January 2014 ISBN
978-603-01-2118-2</p>
<p id="footnote-23">[23] Ibn Qutaybah (b. 828 d. 884 or 889), Kitab al-Anwa'a, p 54 (Arabic
print of the original book in 1956 in India Hydarabad/Deccan)</p>
<p id="footnote-24">[24] Ibn Qutaybah (b. 828 d. 884 or 889), Kitab al-Anwa'a, p 74 (Arabic
print of the original book in 1956 in India Hydarabad/Deccan)</p>
<p id="footnote-25">[25] Kunitzsch P. Untersuchungen zur Sternnomenklatur der Araber 1961, No
238b, p. 96</p>
