# Babilonia — seléucida

A Era Seleucida na historia babilónica é a era dos sucesores de Alexandre Magno que conquistaron Babilonia no 331 aC. Nestes días, MUL.APIN (que xa ten mil anos) aínda estaba copiándose e, polo tanto, parece desenvolverse como un estándar anticuado pero non desactualizado. Ademais, non hai un compendio alternativo como MUL.APIN na época babilonia tardía.

A cultura Seleucid ou cultura do ceo babilonia tardía suponse que amosa o estado (estimado) das constelacións babilónicas contemporáneas á cultura grega. Non hai unha descrición do ceo completo. Os cambios respecto á versión MUL.APIN seguramente se aplican no zodíaco desde hai varios séculos. Isto pódese afirmar con certeza porque neste tempo hai unha astroloxía zodiacal en flor. Como non había zodíaco en MUL.APIN e o zodíaco se desenvolveu cara a mediados do -1º milenio, na segunda metade do 1º milenio aC, houbo diferentes versións das constelacións arredor da eclíptica.

Non obstante, non sabemos moito do resto do ceo. Por iso, para as constelacións moi afastadas do zodíaco, de novo pódense tomar como constantes as constelacións de MUL.APIN. Consultar a cultura do ceo de MUL.APIN para obter máis información e usar as constelacións MUL.APIN para obter unha impresión da cultura do ceo antiga babilonia (ou babilonia media).

### Estrelas simples

En contraste coas constelacións, hai moito máis listas de estrelas simples conservadas das épocas posteriores. Usamos a cultura do ceo babilonio tardío ou seléucida para centrarnos nos nomes estelares únicos. Hai moitas listaxes ziqpu (listaxes de estrelas culminantes) e para as medicións no zodíaco introducíronse "estrelas normais". As estrelas normais (do latín "norma" = medida) son un marco de referencia para a astrometría matemática da época babilónica tardía. Aínda que para a maioría das outras estrelas a marxe de erro relativa á súa identificación cun homólogo celeste é ás veces enorme, as estrelas normais identifícanse adecuadamente porque as súas coordenadas poden derivarse dos planetas situados ó seu carón (Jones, 2004).

### Fonte(s)

As listas de estrelas ziqpu e estrelas normais recóllense maioritariamente a partir do compendio moderno Hunger e Pingree: Astral Science in Mesopotamia, 1999 e algúns dos outros traballos publicados en "Advanced Reading". O libro de Hoffmann, 2017 xa contén varios cálculos con estas estrelas e máis literatura (por exemplo, Wayne Horowitz traballou as estrelas ziqpu durante moitos anos pero non se menciona aquí cun artigo especial, aínda que as súas traducións contribuíron moito para este estudo). Unha versión probable das figuras tardías de babilonia aparecerá nunha nova versión de Stellarium.

### Constelacións MUL.APIN parcialmente reconstruídas

número de constelación | asterismo | o noso comentario | posición no ceo
1 | ESTRELAEPINNU(Arado) |  | Cas
2 | ESTRELABARBARU (Lobo): sementador de ESTRELAEPINNU | "lobo" aquí non significa o animal senón unha parte do arado. | γ Cas (+?)
3 | ESTRELA ŠĪBU(Home Vello) |  | Per
4 | ESTRELA GAMLU(Lanzador de caxatos) |  | en Aur
5 | ESTRELA TŪ'AMŪ·RABÛTU(Grandes Xemelgos) |  | Gem
6 | ESTRELA TŪ'AMŪ·ṢEḪRŪTU(Pequenos Xemelgos) | xa non existe (fusionado con Grandes Xemelgos) | Gem
7 | ESTRELA ALLUTTU(Cangrexo) |  | Cnc
8 | ESTRELA URGULÛ(León) |  | Leo
9 | ESTRELA oposta ESTRELAURGULÛ: ESTRELA (do) Rei |  | Regulus
10 | ESTRELAs brillantes no rabo de ESTRELAURGULÛ: "espátula de dátiles" (xoiería?) (de) DEUSErua |  | Com
11 | ESTRELAŠU.PA(A Brillante?) = DEUSEnlil |  | Boo
12 | ESTRELA en fronte: ESTRELAḪENGALLĀYU (Abundante) |  | α Boo ou α CVn
13 | ESTRELA detrás: ESTRELABĀŠTUM (Dignidade) |  | CrB
14 | ESTRELA EREQQU(Vagón) |  | UMa
15 | ESTRELA no polo de ESTRELAEREQQU: ESTRELAŠĒLEBU(Raposo) |  | Alcor (80 UMa)
16 | ESTRELA detrás de ESTRELAEREQQU: ESTRELALAḪRU(Ovella) |  | α UMa(+)
17 | ESTRELAMU.BU.KÉŠ.DA (Xugo enganchado?) |  | UMi
18 | EstrelaMAR.GÍD.DA.AN.NA (Vagón do ceo) |  | algún lugar entre UMi e Vega?
19 | ESTRELA na súa ligadura: ESTRELAAPIL-EMAḪ (Cabelo de Emaḫ-templo) |  | α UMi (?)
20 | ESTRELA ENZU(Cabra) |  | Lyr
21 | ESTRELA fronte a ESTRELAENZU: ESTRELAKALBU(Can) [da deusa Gula] |  | nela
22 | ESTRELA brillante de ESTRELAENZU |  | α Lyr
23 | 2 ESTRELAs detrás: DEUSNin-SAR e DEUSErrakal |  | η, θ Lyr ?
24 | ESTRELAnimru (Pantera) | En lingua babilonia tardía ("dicionarios") aparece unha nova lectura deste nome da constelación: debería interpretarse como a palabra acadia "nimru" traducíndose como "a pantera"; o vello demo neste lugar parece que debe ser substituído. | Cyg
25 | ESTRELA á dereita: ESTRELAŠAḪÛ (Porco) |  | ?
26 | ESTRELA á esquerda: ESTRELASSISÛ (Cabalo) |  | ?
27 | ESTRELA detrás: ESTRELALULIMMU (Corzo) | Cambiamos o Corzo para amosar outra suxestión e porque a Pantera ocupa diferentes áreas do demo UKADUA. Aínda non é incerto pero nesta versión o peito do Corzo inclúe M31 que podería ser o "Rato de campo". | ?
28 | ESTRELAs brillante oposta ESTRELALULIMMU(Corzo): DEUSḪarriru (Rato de campo) |  | M31?
| Camiño de DEUSEnlil rematado.

número de constelación | asterismo | o noso comentario | posición no ceo
32 | ESTRELA UN·"CAMPO"(medición de área) |  | Peg
33 | ESTRELA oposta ESTRELAE·'FIELD': ESTRELAŠINŪNUTU(Andoriña) | o sur das dúas elipses de peixes; en comparación coa versión anterior, unha pequena constelación que se desprazou cara ó noroeste | Psc
33 (a) | ESTRELAZIBATI(Rabos) | Dado que a "Gran Anduriña" do antigo babilonio se converteu nunha pequena andoriña e foi trasladada a outro lugar, os rabos en forma de V da Gran Androiña permaneceron sen ningún significado. Aínda así, úsanse como constelación (Rabos, pero ninguén sabe de quen). Máis tarde, a forma en V foi interpretada coma unha fita que conectaba a pequena andoriña cun pequeno peixe debaixo da constelación de Anunitu. | Psc
34 | ESTRELA de detrás ESTRELA·'FIELD': ESTRELAANUNNĪTU | A nosa figura de pau está preparada para transformarse na Andromeda grega: Anunitu é outro nome para a deusa babilónica do amor sexual Ishtar que se comparou con Afrodita grega cuxo mito en Siria estaba relacionado cos peixes. | E
35 | ESTRELA de detrás: STARAGRU(Traballador contratado) | Ó longo de séculos de abreviatura dos nomes das constelacións, o LU.HUN.GA babilónico transformouse en HUN que é un signo similar a UDU (ovella). Polo tanto, o home traballador transformouse nunha ovella. Este era probablemente só un xogo de palabras babilonio e, polo tanto, non parece que a figura da constelación se pareza realmente a unha ovella. | Ari
36 | ESTRELA.ESTRELA(ZAPPU, Pelo): DEUSSebettu | Os antigos babilonios chamábano "o cúmulo das estrelas", e os babilonios medios insisten en igualar isto con Sebettu (os sete deuses, guerreiros), por razóns descoñecidas. Os babilonios tardíos usan máis frecuentemente o termo "O pelo" no pescozo do touro. Esta interpretación é igual á grega. | Pleiades
37 | ESTRELATOURO·DO·CEO(ALÛ) e DEUSIs-lê (Mandíbula de touro salvaxe) | O touro do ceo é unha figura mitolóxica da epopea de Gilgamesh. Gilgamesh loita contra el e divídeo pola metade (o que explica a súa representación no ceo). A "Mandíbula" son as Hyades. | Tau e Hyades
38 | ESTRELAVERDADEIRO·PASTOR·DO·CEO (ŠITADDALLU, Orion) |  | Ori
39 | ESTRELAs xemelgas opostas ESTRELAŠITADDALLU |  | π3,π4 Ori ?
40 | ESTRELA de detrás: ESTRELATARLUGALLU (Galo) | Normalmente O galo identifícase con Lepus moderno pero isto non ten ningún sentido para min: "detrás" de Orión, é dicir, sobre el está Prokyon, unha estrela moi brillante sen nome babilónico coñecido. Os gregos nomeárono "pro kyon" (erguéndose antes có can) porque nalgunhas das culturas conquistadas Prokyon foi un indicador para o pronto ascenso de Sirius (a estrela do can para eles). Sirius non foi unha estrela do can na cultura do ceo babilonia pero, con todo, era importante para o calendario. É por iso que suxerín considerar a Prokyon un galo que chegue anunciando dalgún xeito o máis brillante Sirius. | Lep (ou α CMi??)
41 | ESTRELAGAG.SI.SÁ (Frecha) | A versión representada é unha suxestión. Seguro que só é Sirius, polo demais, hai múltiples opcións. | Sirius +
42 | ESTRELAQAŠTU (Arco) | Supoño que esta é a versión máis aceptada (entre as varias opcións existentes). | en CMa?
43 | ESTRELA (de) DEUSNIRAḪ (Deus serpente) |  | Hya
44 | ESTRELAĀRIBU (Corvo) |  | Crv
45 | ESTRELADEUSŠala, espiga de trigo | A vella constelación do suco esvaeceuse e deixou á doncela (deusa Šala) no seu lugar. O elemento estable é a "espiga de trigo" como nome da estrela máis brillante (grego Stachys, latín Spica). | Vir
46 | ESTRELA ZIBĀNĪTU(Escalas) | Dado que MUL.APIN identifica as escalas cunha parte (cornos) do Escorpión, esta constelación esvaeceuse na astronomía grega temperá e volveu aparecer só nos primeiros tempos romanos (Almagest e despois). Pensamos que as versións anteriores das escalas deberían ser unha constelación separada e non formar parte do Escorpión. É por iso que o xiramos ó redor de 180° porque na cultura do ceo babilonia Virgo (tanto o Suco como a Šala de Maiden) non necesita tanto espazo. | circa Lib
47 | ESTRELA (de) DEUSZababa | Normalmente identificada coa área de Ofiúco | Oph
48,49 | ESTRELAERÛ (Aguia) e ESTRELAPAGRU (Cadáver) | A Aguia está conectada cun cadáver que recorda a figura de Almagest, da aguia que levaba a Antinuos mortos. Parece probable que a aguia, en tempos antigos, fose un voitre porque os voitres están asociados a cadáveres e as aguias non, e na mitoloxía babilónica unha aguia leva preferentemente un home vivo (non morto). Ademais, moitas linguas temperás non distinguen as aguias e os voitres. | Aql+
| Camiño de Anum completado.

número de constelación | asterismo | o noso comentario | posición no ceo
54 | ESTRELANŪNU(Peixe) | Grego "O Gran Peixe" | PsA
55 | GRAN·ESTRELA: DEUSEa | O deus da sabedoría e da bruxería, Ea, normalmente móstrase con correntes de auga que brotan dos seus ombreiros. Para os babilonios esta era unha imaxe clara das fontes do Éufrates e o Tigris. Dado que isto non se relacionaba co grego, nomearon esta figura simplemente como "o home coa auga" ou "transporte de auga". | Aqr
56 | ESTRELA de (a cidade de) Eridu |  | Canopus (α Car)
57 | ESTRELA á sua dereita: ESTRELA (de) <DEUS>Ninmaḫ | Dado que Canopus está case fronte a Acuario no ceo, non está claro onde se debe localizar este asterismo. | ?
58 | ESTRELA ḪAB(B)AṢṢĒRĀNU | aínda non está claro | ?
59 | ESTRELA á súa dereita: ESTRELAMAŠKAKĀTU(Frecha), no centro da cal se ve Apsû | aínda non está claro, pero quizais o Apsû sexa a parte máis meridional da Vía Láctea. | en Vela (Apsû~MW?)
60 | 2 ESTRELAs de detrás: DEUSŠullat e DEUSḪaniš | sen coincidencias nin pistas | ?
61 | ESTRELA de detrás que ilumina DEUSEa (e) é como Ea: ESTRELA (de) DEUSNumušda | debería ser unha figura antropomórfica masculina (un deus) | Cen
62 | ESTRELA á dereita de ESTRELAZUQAQĪPU (Escorpión): ESTRELAURIDIMMU |  | Lup
63 | ESTRELA ZUQAQĪPU |  | Sco
64 | ESTRELAIRAT·ZUQAQĪPI (Peito do escorpión): DEUSLisin | nome de estrela simple | Antares (α Sco)
65 | 2 ESTRELAs na picada (ZIQTU) de ESTRELAZUQAQĪPU: DEUSŠarur e DEUSŠargaz | Dado que Šargaz é un antigo termo para a picada, este está bastante claro e reaplícase como nome oficial de estrela moderna polo IAU 2016. | λ, ν Sco
66 | ESTRELA de detrás: DEUSPabilsaĝ | A representación do deus Pabilsaĝ é iconográfica clara. Pódese transformar facilmente nun centauro grego (ver Boll, 1903). | Sgr
67,68 | ESTRELAMAKURRU (Cortiza) (e?) ESTRELASUḪURMĀŠU (Peixe cabra) | A casca foi identificada co Peixe cabra, implicando que ambos os termos designan a mesma constelación (especialmente para as épocas babilónicas antigas antes de MUL.APIN, hipóteses publicadas por Craig Crossen en Sky & Telescope). Alternativamente (e especialmente a épocas posteriores), a cortiza trasladouse cara ó oeste, baixo os pés de Pabilsaĝ (Saxitario). Iso explica o longo debate de Eratóstenes sobre a imaxe ilóxica dun centauro de pé nun barco. No caso de que A cortiza fose unha constelación autónoma, debería identificarse coa Coroa Meridional de Ptolomeo (Corona Australis). | (CrA &) Cap
| Camiño de DEUSEa completado.

### Lectura adicional

- Franz Boll (1903), Sphaera. Teubner, Leipzig.
- Craig Crossen (2015), Sky and Telescope, March 2015, p.36-40.
- Hermann Hunger and David Pingree (1999), Astral Science in Mesopotamia, Brill, Leiden.
- Hermann Hunger and John Steele (2018), The Babylonian astronomical compendium MUL.APIN, Routledge, London/ New York.
- Susanne M. Hoffmann (2017), Hipparchs Himmelsglobus, Springer, Wiesbaden, New York.
- Susanne M. Hoffmann (2017), History of Constellations as popularization of uranometry in: Wolfschmidt, Gudrun [ed.]: Popularisierung der Astronomie, Nuncius Hamburgensis, Bd. 41, Hamburg.
- Alexander Jones (2004), “A Study of Babylonian Observations of Planets Near Normal Stars”, Archive for History of Exact Sciences.
- Jordi Pàmias and Klaus Geus (2007), Eratosthenes: Sternsagen (Catasterismi), Utopica, Oberhaid.
- moitas publicacións en listas de estrelas ziqpu de Wayne Horowitz, John M. Steele, E. Weidner, J. Koch e outras son recompiladas ou discutidas nos libros anteriores, especialmente a de Hunger e Pingree (1999), polo que nós non as listamos en detalle aquí.

### Uso correcto

Esta cultura do ceo está dispoñible baixo a licenza CC BY-ND 4.0 (internacional) (só para uso comercial, por igual, non cambiar sen consultar os colaboradores, e citar os colaboradores). Grazas!

### Grazas a

Grazas a algúns xestores de planetarios moi entusiastas pola súa dispoñibilidade e tempo de desenvolvemento nas súas cúpulas.

- Dr. Björn Voss (Manager of LWL Planetarium Münster and head of Society of German-speaking Planetariums)
- Stefan Harnisch (Manager of Planetarium Jena)

### Autor

Os nomes estrela babilonios foron compilados e engadidos a Stellarium e

as liñas e as imaxes de constelación babilonia foron preparadas por:

Susanne M Hoffmann: service@uhura-uraniae.com