fmax(3)

NAZWA
fmax, fmaxf, fmaxl - wyznaczają maksimum z dwóch liczb zmiennoprzecinkowych

BIBLIOTEKA
Biblioteka matematyczna (libm, -lm)

SKŁADNIA
#include <math.h>

double fmax(double x, double y);
float fmaxf(float x, float y);
long double fmaxl(long double x, long double y);

    Wymagane ustawienia makr biblioteki glibc (patrz feature_test_macros(7)):

fmax(), fmaxf(), fmaxl():
    _ISOC99_SOURCE || _POSIX_C_SOURCE >= 200112L

OPIS
Funkcje te zwracają większą spośród wartości liczb x i y.

WARTOŚĆ ZWRACANA
Funkcje te zwracają maksimum z liczb x i y.

Jeśli jednym z argumentów jest NaN, to zwracany jest drugi argument.

Jeśli oba argumenty są NaN, to zwracane jest NaN.

BŁĘDY
Nie występują.

ATRYBUTY
Informacje o pojęciach używanych w tym rozdziale można znaleźć w podręczniku attributes(7).
Interfejs | Atrybut | Wartość
fmax(), fmaxf(), fmaxl() | Bezpieczeństwo wątkowe | MT-Safe

STANDARDY
C11, POSIX.1-2008.

HISTORIA
glibc 2.1. C99, POSIX.1-2001.

ZOBACZ TAKŻE
fdim(3), fmin(3)

TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są: Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>

Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3 (https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html) lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres listy dyskusyjnej manpages-pl-list@lists.sourceforge.net.