
                       Gebruikershandleiding voor APT


-----------------------------------------------------------------------------
                                      
                               Jason Gunthorpe

                              <jgg@debian.org>

                                Versie 3.0.1

-----------------------------------------------------------------------------

Copyright © 1998 Jason Gunthorpe

Toelichting bij de licentie

    "APT" en dit document zijn vrije software. U kunt ze verspreiden en/of ze
    aanpassen overeenkomstig de bepalingen van de GNU General Public License,
    versie 2 of (volgens uw keuze) iedere latere versie, zoals die door de
    Free Software Foundation gepubliceerd werd.

    Meer details en de volledige licentie vindt u op Debian-systemen in het
    bestand /usr/share/common-licenses/GPL.

Samenvatting

Dit document geeft een overzicht van het gebruik van de pakketmanager APT.

-----------------------------------------------------------------------------

Inhoudsopgave

1. Algemeen
    1.1. Anatomie van het pakketsysteem
2. apt-get
3. DSelect
4. De interface
    4.1. Opstarten
    4.2. Het statusrapport
        4.2.1. De lijst met extra pakketten
        4.2.2. De te verwijderen pakketten
        4.2.3. De lijst nieuw te installeren pakketten
        4.2.4. De lijst van tegengehouden pakketten
        4.2.5. Waarschuwing over tegengehouden pakketten
        4.2.6. Afsluitende samenvatting
    4.3. De statusweergave
    4.4. Dpkg

Hoofdstuk 1. Algemeen

Inhoudsopgave

1.1. Anatomie van het pakketsysteem

    Momenteel bevat het APT-pakket twee secties, de dselect-methode van APT
    en het commandoregelprogramma apt-get. Beide bieden een manier om
    pakketten te installeren en te verwijderen en nieuwe pakketten via het
    internet op te halen.

1.1. Anatomie van het pakketsysteem

    Het pakketsysteem van Debian maakt gebruik van een grote hoeveelheid aan
    informatie over elk pakket om te helpen verzekeren dat het eenvoudig en
    netjes in het systeem ingepast kan worden. Het meest prominente aspect
    van zijn functionaliteit is het vereistensysteem.

    Het vereistensysteem laat individuele programma's toe om gebruik te maken
    van gemeenschappelijke elementen uit het systeem, zoals bibliotheken. Het
    vereenvoudigt het onderbrengen van weinig gebruikte aspecten van een
    programma in aparte pakketten om het aantal zaken dat een gewone
    gebruiker moet installeren, te beperken. Het laat ook toe te kiezen uit
    verschillende mailservers (mail transport agents), X-servers, enz.

    Een eerste stap in het begrijpen van het vereistensysteem is het concept
    van een eenvoudige vereiste vatten. Een eenvoudige vereiste houdt in dat
    een pakket om behoorlijk te kunnen functioneren, vereist dat een ander
    pakket gelijktijdig geïnstalleerd wordt.

    Bijvoorbeeld, mailcrypt is een emacs-uitbreiding die helpt bij het
    versleutelen van e-mail met GPG. Zonder dat GPG geïnstalleerd is, is
    mailcrypt nutteloos. Dus is mailcrypt afhankelijk van GPG (en is GPG een
    vereiste voor mailcrypt). Omdat mailcrypt een uitbreiding van emacs is,
    is het bovendien ook daarvan afhankelijk. Zonder emacs is het gewoon
    onbruikbaar.

    Een andere belangrijke afhankelijkheid die u goed moet begrijpen is een
    conflicterende afhankelijkheid. Dit houdt in dat een pakket, mocht het
    tegelijk met een ander pakket geïnstalleerd zijn, niet zal werken en
    misschien zelfs heel schadelijk voor het systeem kan zijn. Neem
    bijvoorbeeld een mail transport agent (mailserver) zoals sendmail, exim
    of qmail. Het is niet mogelijk om er twee van te installeren, omdat ze
    allemaal op het netwerk moeten luisteren om mail te ontvangen. Mocht men
    er toch twee proberen te installeren, dan zou het systeem ernstig
    beschadigd raken en om die reden hebben alle mail transport agents een
    conflictafhankelijkheid tegenover alle andere mail transport agents.

    Een bijkomende complicatie is dat de mogelijkheid bestaat dat een pakket
    zich als een ander pakket voordoet. Bedenk dat exim en sendmail voor vele
    doeleinden identiek zijn: allebei bezorgen ze e-mail en allebei kunnen ze
    overweg met een gemeenschappelijke interface. Daarom voorziet het
    pakketsysteem voor hen in de mogelijkheid om te verklaren dat ze allebei
    mail-transport-agents zijn. Dus verklaren exim en sendmail allebei dat ze
    een mail-transport-agent aanbieden. En andere pakketten die een mail
    transport agent nodig hebben, hebben mail-transport-agent als vereiste.
    Bij het manueel proberen repareren van pakketten kan dit tot heel wat
    verwarring leiden.

    Aan een eenvoudige vereiste kan op elk moment al dan niet voldaan worden
    door pakketten die reeds geïnstalleerd zijn. APT probeert te helpen bij
    het oplossen van vereistenproblemen door een aantal automatische
    algoritmes aan te bieden die helpen bij het selecteren van te installeren
    pakketten.

Hoofdstuk 2. apt-get

    apt-get biedt een eenvoudige manier om aan de commandoregel pakketten te
    installeren. Anders dan dpkg beheerst apt-get niet het behandelen van
    .deb-bestanden. Het werkt met de eigenlijke naam van het pakket en kan
    enkel .deb-archieven installeren vanuit een Source (pakketbron).

    Het eerste ^[1] wat men moet doen vooraleer apt-get te gebruiken, is de
    pakketlijst ophalen uit de Sources (pakketbronnen), zodat het op de
    hoogte is van de beschikbare pakketten. Dit doet men met apt-get update.
    Bijvoorbeeld,

    # apt-get update
    Ophalen van http://ftp.de.debian.org/debian/ stable/binary-i386/ Packages
    Ophalen van http://llug.sep.bnl.gov/debian/ testing/contrib Packages
    Pakketlijsten worden ingelezen... Klaar
    Boom van vereisten wordt opgebouwd... Klaar

    Na het bijwerken van de pakketlijst kunnen verschillende commando's
    gebruikt worden:

    upgrade

        Upgrade zal proberen om op een gematigde manier het hele systeem bij
        te werken. Upgrade zal nooit een nieuw pakket installeren of een
        bestaand pakket verwijderen en het zal ook nooit een pakket bijwerken
        dat een ander pakket onbruikbaar zou kunnen maken. Dit commando kan
        dagelijks gebruikt worden om het systeem veilig bij te werken.
        Upgrade zal alle pakketten die het niet kon bijwerken vermelden.
        Gewoonlijk betekent dit dat zij afhankelijk zijn van nieuwe pakketten
        of conflicteren met een ander pakket. Men kan dselect of apt-get
        install gebruiken om de installatie van deze pakketten af te dwingen.

    install

        Install wordt gebruikt om bij naam genoemde pakketten te installeren.
        Het pakket wordt automatisch opgehaald en geïnstalleerd. Dit kan
        nuttig zijn als u reeds de naam van het te installeren pakket kent en
        geen GUI wenst te gebruiken om het te kiezen. Gelijk welk aantal
        pakketten kan voor installatie opgegeven worden. Ze zullen allemaal
        opgehaald worden. Install zal automatisch proberen om een oplossing
        te vinden voor de vereistenproblemen die zich met de opgegeven
        pakketten stellen, het zal er een samenvatting van weergeven en om
        bevestiging vragen indien er nog andere wijzigingen door te voeren
        zijn dan de opgegeven argumenten.

    dist-upgrade

        Dist-upgrade voert een volledige opwaardering uit en is ontworpen om
        de opwaardering tussen verschillende uitgaves van Debian te
        vergemakkelijken. Het maakt gebruik van een gesofisticeerd algoritme
        om de beste combinatie van pakketten te vinden die geïnstalleerd,
        opgewaardeerd en verwijderd moeten worden om op die manier een zo
        groot mogelijk deel van het systeem op het niveau van de meest
        recente uitgave te krijgen. In sommige omstandigheden kan het
        aangewezen zijn dist-upgrade te gebruiken in plaats van zelf tijd te
        investeren in het manueel oplossen in dselect van vereistenproblemen.
        Nadat dist-upgrade zijn operatie beëindigd heeft, kan men dan dselect
        gebruiken om eventuele pakketten die achterwege gelaten werden, te
        installeren.

        Het is van belang om van nabij te onderzoeken wat dist-upgrade van
        plan is te doen. Zijn keuzes kunnen soms redelijk verrassend zijn.

    Er kunnen met apt-get verschillende commandoregelopties gebruikt worden
    die beschreven worden in de man-pagina apt-get(8). De meest bruikbare
    optie is -d dat de opgehaalde bestanden niet installeert. Indien het
    systeem een groot aantal pakketten moet downloaden en er zou iets fout
    gegaan zijn, dan zou het onwenselijk zijn dat er met hun installatie
    begonnen wordt. Als de optie -d gebruikt werd, kan men de opgehaalde
    archieven beginnen installeren door gewoon het commando waarmee men ze
    opgehaald heeft opnieuw uit te voeren, maar dan zonder de optie -d.


-----------------------------------------------------------------------------

    ^[1] Indien u van een http proxy-server gebruik maakt, moet u eerst de
    omgevingsvariabele http_proxy instellen; zie sources.list(5)

Hoofdstuk 3. DSelect

    De APT-methode dselect stelt aan het volledige APT systeem het GUI 
    dselect ter beschikking voor de selectie van pakketten. dselect wordt
    gebruikt om de te installeren of te verwijderen pakketten te selecteren
    en APT voert de eigenlijke operatie uit.

    Om de APT-methode te activeren moet u in dselect [T]oegang ([A]ccess)
    selecteren en dan voor de APT-methode kiezen. Er wordt dan om een stel 
    Sources (pakketbronnen) gevraagd. Dat zijn plaatsen waarvandaan archieven
    opgehaald kunnen worden. Dat kunnen externe internetsites zijn, lokale
    spiegelservers van Debian of CD's. Elke bron kan een fragment van het
    volledige archief van Debian aanbieden en APT zal ze automatisch
    combineren om een volledige set van pakketten samen te stellen. Indien u
    een CD gebruikt is het goed om die eerst te vermelden en daarna een
    spiegelserver waardoor u ook toegang krijgt tot de meest recente
    reparaties van bugs. APT zal automatisch eerst de pakketten van uw CD
    gebruiken vooraleer pakketten van het internet te downloaden.

       Een lijst van locaties met pakketbronnen voor de distributie instellen

     Voer het basis-URL van de debian distributie in.
     Toegangsmethodes waarmee ik kan werken zijn: http file

     Bijvoorbeeld:
          file:/mnt/debian,
          http://deb.debian.org/debian,


     URL [http://llug.sep.bnl.gov/debian]:

    Het instellen van de Sources (pakketbronnen) begint met een vraag naar de
    basis van het Debian archief, wat standaard een HTTP-spiegelserver is.
    Nadien wordt gevraagd welke distributie opgehaald moet worden.

     Voer het label van de op te halen distributie in of een pad
     naar het pakketbestand dat eindig op een /. Een label van een
     distributie is typisch iets in de zin van : stable unstable testing

     Distributie [stable]:

    De distributie verwijst naar de versie van Debian in het archief. stable
    verwijst naar de recentste uitgebrachte versie en unstable verwijst naar
    de versie die ontwikkeld wordt.

     Voer de op te halen componenten in
     Componenten zijn typisch iets zoals: main contrib non-free non-free-firmware

     Componenten [main contrib non-free non-free-firmware]:

    De lijst met componenten verwijst naar een lijst van sub-distributies die
    opgehaald moeten worden. De distributie is onderverdeeld op basis van
    softwarelicenties. Daarbij bevat main pakketten die vrij zijn volgens de
    DFSG (vrije software richtlijnen van Debian), terwijl pakketten in
    contrib en non-free zaken bevatten met restricties op het vlak van
    gebruik of verspreiding.

    Gelijk welk aantal pakketbronnen kan opgegeven worden. Het script dat het
    instellen ervan begeleidt, zal vragen blijven stellen totdat u alles wat
    u wenste ingegeven hebt.

    Vooraleer met het gebruik van dselect te beginnen moet u de lijst van
    beschikbare pakketten bijwerken door in het menu te kiezen voor [B]
    ijwerken ([U]pdate). Dit is een uitbreiding van apt-get update die de
    opgehaalde informatie aan dselect doorgeeft. [B]ijwerken ([U]pdate) moet
    uitgevoerd worden, zelfs indien voordien apt-get update uitgevoerd werd.

    U kunt dan voortdoen en uw selectie maken met [S]electeer ([S]elect) en
    vervolgens de installatie uitvoeren met [I]nstalleren ([I]nstall). Indien
    u de APT-methode gebruikt zijn de commando's [C]onfigureer ([C]onfig) en
    [V]erwijder ([R]emove) overbodig. Het commando [I]nstalleren ([I]nstall)
    voert ze allemaal samen uit.

    Standaard verwijdert APT automatisch de opgehaalde pakketbestanden (.deb)
    nadat ze succesvol geïnstalleerd werden. Om dit gedrag aan te passen moet
    u Dselect::clean "prompt"; plaatsen in /etc/apt/apt.conf.

Hoofdstuk 4. De interface

Inhoudsopgave

4.1. Opstarten
4.2. Het statusrapport
    4.2.1. De lijst met extra pakketten
    4.2.2. De te verwijderen pakketten
    4.2.3. De lijst nieuw te installeren pakketten
    4.2.4. De lijst van tegengehouden pakketten
    4.2.5. Waarschuwing over tegengehouden pakketten
    4.2.6. Afsluitende samenvatting
4.3. De statusweergave
4.4. Dpkg

    Zowel de dselect-methode van APT als apt-get maken gebruik van dezelfde
    interface. Het is een eenvoudig systeem dat u in het algemeen zegt wat
    het van plan is te doen en dan voor de uitvoering ervan gaat. ^[2] Nadat
    het een samenvatting gegeven heeft van wat er zal gebeuren, zal APT een
    aantal informatieve statusberichten weergeven, waardoor u kunt inschatten
    hoe ver het gevorderd is en hoeveel werk er nog te verrichten is.

4.1. Opstarten

    Alvorens met een operatie te beginnen, behalve bij update, voert APT een
    aantal acties uit om zijn interne status klaar te maken. Het voert ook
    een aantal controles uit op de status van het systeem. Op om het even
    welk moment kunnen deze operaties uitgevoerd worden door het commando
    apt-get check uit te voeren.

    # apt-get check
    Pakketlijsten worden ingelezen... Klaar (Reading Package Lists... Done)
    Boom van vereisten wordt opgebouwd... Klaar (Building Dependency Tree... Done)

    Het eerste wat het doet is alle pakketbestanden in het geheugen laden.
    APT maakt gebruik van een bufferingsschema, waardoor de operatie sneller
    zal verlopen bij een tweede uitvoering. Indien sommige pakketbestanden
    niet gevonden worden, zullen ze overgeslagen worden en er zal een
    waarschuwing gegeven worden bij het afsluiten van apt-get.

    De laatste operatie voert een gedetailleerde analyse uit van de
    vereistenboom op het systeem. Het voert een controle uit van elke
    vereiste van elk geïnstalleerd of uitgepakt pakket en gaat na of die OK
    is. Mocht daarbij een probleem ontdekt worden, dan zal een rapport
    weergegeven worden en apt-get zal de operatie niet voortzetten.

    # apt-get check
    Pakketlijsten worden ingelezen... Klaar
    Boom van vereisten wordt opgebouwd... Klaar
    U zou 'apt --fix-broken install' kunnen uitvoeren om dit te repareren.
    Sorry, maar de volgende pakketten hebben niet-voldane vereisten:
      9fonts: Vereist: xlib6g maar dit is niet geïnstalleerd
      uucp: Vereist: mailx maar dit is niet geïnstalleerd
      blast: Vereist: xlib6g (>= 3.3-5) maar dit is niet geïnstalleerd
      adduser: Vereist: perl-base maar dit is niet geïnstalleerd
      aumix: Vereist: libgpmg1 maar dit is niet geïnstalleerd
      debiandoc-sgml: Vereist: sgml-base maar dit is niet geïnstalleerd
      bash-builtins: Vereist: bash (>= 2.01) maar 2.0-3 is geïnstalleerd
      cthugha: Vereist: svgalibg1 maar dit is niet geïnstalleerd
               Vereist: xlib6g (>= 3.3-5) maar dit is niet geïnstalleerd
      libreadlineg2: Conflicteert met:libreadline2 (<< 2.1-2.1)

    Het systeem uit dit voorbeeld kampt met veel problemen, inclusief een
    ernstig probleem met libreadlineg2. Voor elk pakket met onvoldane
    vereisten wordt een regel weergegeven met een aanduiding van het pakket
    dat met het probleem geconfronteerd wordt en de vereisten waaraan niet
    voldaan zijn. Ook een korte verklaring waarom het pakket een
    vereistenprobleem heeft wordt toegevoegd.

    Een systeem kan op twee manieren terechtkomen in een dergelijke defecte
    staat. Een eerste oorzaak kan dpkg zijn aan wie sommige subtiele
    onderlinge relaties tussen pakketten ontgaan zijn bij het uitvoeren van
    opwaarderingen. ^[3]. Een tweede oorzaak is het mislukken van de operatie
    in de loop van de installatie van een pakket. In een dergelijk geval kan
    een pakket uitgepakt zijn zonder dat zijn vereisten geïnstalleerd werden.

    De tweede situatie is veel minder ernstig dan de eerste omdat APT sommige
    beperkingen instelt op de volgorde waarin pakketten geïnstalleerd worden.
    In beide gevallen zal het toevoegen van de optie -f aan het commando 
    apt-get APT ertoe aanzetten om een mogelijke oplossing voor het probleem
    te zoeken en om dan voort te gaan. De dselect-methode van APT voegt
    steeds de optie -f toe om bij het mislukken van een script van de
    pakketonderhouder toch een vlotte voortgang te hebben.

    Nochtans, als de optie -f gebruikt wordt voor het herstellen van een
    ernstig defect systeem ten gevolge van de eerste oorzaak, dan kan het
    gebeuren dat het commando ofwel onmiddellijk faalt of dat het in de loop
    van de installatiesequentie tot een mislukking komt. In beide gevallen
    zal het nodig zijn om manueel gebruik te maken van dpkg (wellicht met
    forceeropties) om de situatie in voldoende mate te corrigeren zodat APT
    in staat is voort te gaan.

4.2. Het statusrapport

    Vooraleer het voortgaat zal apt-get een rapport tonen over wat er te
    gebeuren staat. In het algemeen geeft het rapport het type operatie weer
    dat uitgevoerd zal worden, maar dit bevat veel gemeenschappelijke
    elementen. In alle gevallen reflecteren de lijsten de eindstand van
    zaken, rekening houdend met de optie -f en alle andere mogelijke
    activiteiten die relevant zijn voor het uit te voeren commando.

4.2.1. De lijst met extra pakketten

    De volgende extra pakketten zullen geïnstalleerd worden:
    (The following extra packages will be installed:)
      libdbd-mysql-perl xlib6 zlib1 xzx libreadline2 libdbd-msql-perl
      mailpgp xdpkg fileutils pinepgp zlib1g xlib6g perl-base
      bin86 libgdbm1 libgdbmg1 quake-lib gmp2 bcc xbuffy
      squake pgp-i python-base debmake ldso perl libreadlineg2
      ssh

    De lijst met extra pakketten geeft alle pakketten weer die geïnstalleerd
    of opgewaardeerd zullen worden bovenop degene die aan de commandoregel
    opgegeven werden. Die lijst wordt enkel aangemaakt voor een install
    commando. De weergegeven pakketten zijn vaak het resultaat van een
    automatische installatie.

4.2.2. De te verwijderen pakketten

    De volgende pakketten zullen VERWIJDERD worden:
    (The following packages will be REMOVED:)
      xlib6-dev xpat2 tk40-dev xkeycaps xbattle xonix
      xdaliclock tk40 tk41 xforms0.86 ghostview xloadimage xcolorsel
      xadmin xboard perl-debug tkined xtetris libreadline2-dev perl-suid
      nas xpilot xfig

    De lijst met te verwijderen pakketten geeft alle pakketten weer die van
    het systeem verwijderd zullen worden. Ze kan bij elk van de operaties
    getoond worden en zou zorgvuldig nagekeken moeten worden om zich ervan te
    vergewissen dat niets belangrijks weggenomen zal worden. Zeker de optie
    -f lokt vaak het verwijderen van pakketten uit en in dat geval is extra
    zorgvuldigheid zeker aangewezen. De lijst kan pakketten bevatten die
    verwijderd zullen worden omdat ze slechts ten dele geïnstalleerd werden,
    mogelijks ten gevolge van een afgebroken installatie.

4.2.3. De lijst nieuw te installeren pakketten

    De volgende NIEUWE pakketten zullen geïnstalleerd worden:
    (The following NEW packages will installed:)
      zlib1g xlib6g perl-base libgdbmg1 quake-lib gmp2 pgp-i python-base

    De lijst met nieuwe pakketten is enkel een geheugensteun voor wat er gaat
    gebeuren. De vermelde pakketten worden nu nog niet op het systeem
    geïnstalleerd, maar dat zal gebeuren als APT uitgevoerd wordt.

4.2.4. De lijst van tegengehouden pakketten

    De volgende pakketten werden tegengehouden
    (The following packages have been kept back)
      compface man-db tetex-base msql libpaper svgalib1
      gs snmp arena lynx xpat2 groff xscreensaver

    Telkens het hele systeem opgewaardeerd wordt, bestaat de kans dat nieuwe
    versies van pakketten niet geïnstalleerd kunnen worden omdat ze nieuwe
    zaken vereisen of conflicteren met reeds geïnstalleerde zaken. In dat
    geval zal dat pakket vermeld worden in de lijst van tegengehouden
    pakketten. De beste manier om de daar vermelde pakketten te overtuigen om
    zich te laten installeren is apt-get install te gebruiken of dselect te
    gebruiken om hen een oplossing voor de problemen te laten vinden.

4.2.5. Waarschuwing over tegengehouden pakketten

    De volgende tegengehouden pakketten zullen gewijzigd worden:
    (The following held packages will be changed:)
      cvs

    Soms kan het gebeuren dat u APT vraagt om een als tegengehouden
    gemarkeerd pakket te installeren. In dat geval geeft het een waarschuwing
    dat het tegengehouden pakket gewijzigd zal worden. Dit zou enkel mogen
    voorkomen bij een dist-upgrade of een install.

4.2.6. Afsluitende samenvatting

    Tenslotte zal APT een samenvatting weergeven van alle wijzigingen die
    aangebracht zullen worden.

    206 pakketten opgewaardeerd, 8 nieuw geïnstalleerd, 23 te verwijderen en 51 niet opgewaardeerd.
    12 pakketten niet volledig geïnstalleerd of verwijderd.
    Moet 65.7M/66.7M archieven ophalen. Na uitpakken zal 26.5M gebruikt worden.

    De eerste regel van de samenvatting is gewoon een beknopte versie van
    alle lijsten en bevat het aantal opwaarderingen - dat zijn reeds
    geïnstalleerde pakketten waarvoor nieuwere versies beschikbaar zin. De
    tweede regel toont het aantal slecht geconfigureerde pakketten, mogelijks
    het gevolg van een afgebroken installatie. De laatste regel toont de
    opslagruimte die door de installatie gebruikt zal worden. Het eerste paar
    getallen verwijst naar de grootte van de archiefbestanden. Het eerste
    getal geeft het aantal bytes op dat van externe locaties opgehaald moet
    worden en het tweede geeft de gezamenlijke omvang van alle benodigde
    archieven op. Het volgende getal geeft het verschil in grootte op tussen
    de actueel geïnstalleerde pakketten en de nieuwe situatie. Grofweg is dit
    vergelijkbaar met de benodigde ruimte in /usr nadat alles achter de rug
    is. Indien een groot aantal pakketten verwijderd wordt, kan de opgegeven
    waarde verwijzen naar de ruimte die vrij zal komen.

    Door de optie -u te gebruiken kan men rapporten laten opmaken over de op
    te waarderen pakketten. Deze rapporten zijn vergelijkbaar met de vorige
    voorbeelden.

4.3. De statusweergave

    Tijdens het downloaden van archieven en pakketbestanden geeft APT een
    aantal statusberichten weer.

    # apt-get update
    Ophalen:1 http://ftp.de.debian.org/debian/ stable/main Packages
    Ophalen:2 http://llug.sep.bnl.gov/debian/ testing/contrib Packages
    Geraakt http://llug.sep.bnl.gov/debian/ testing/main Packages
    Ophalen:4 http://ftp.de.debian.org/debian/ unstable/binary-i386/ Packages
    Ophalen:5 http://llug.sep.bnl.gov/debian/ testing/non-free Packages
    11% [5 testing/non-free `Wachten op bestand' 0/32.1k 0%] 2203b/s 1m52s

    Regels die beginnen met Ophalen worden weergegeven wanneer APT een
    bestand begint op te halen, terwijl de laatste regel de voortgang van de
    download aangeeft. Het eerste percentage op de voortgangsregel verwijst
    naar het totale percentage van alle bestanden samen dat afgewerkt is.
    Aangezien de grootte van de Packages-bestanden niet bekend is, maakt
    apt-get update een schatting van het reeds afgewerkte percentage, maar
    die is jammer genoeg in een zekere mate inaccuraat.

    De volgende sectie van de statusregel wordt voor elke downloadtaak
    herhaald en geeft de operatie die uitgevoerd wordt weer evenals wat
    nuttige informatie over wat er aan het gebeuren is. Soms zal die sectie
    gewoon Forking bevatten, wat er op wijst dat het OS de downloadmodule aan
    het laden is. Het eerste woord na het [ is het volgnummer van de
    ophaaltaak zoals dat op de voortgangsregels getoond wordt. Het volgende
    woord is de verkorte vorm van de naam van het object dat opgehaald wordt.
    Als het archieven betreft, zal het de naam van het pakket dat opgehaald
    wordt bevatten.

    Tussen de enkelvoudige aanhalingstekens staat een informatieve tekst die
    de voortgang weergeeft van de onderhandelingsfase van de download.
    Gewoonlijk evolueert dat van Aan het verbinden over Aan het wachten op
    bestand naar Aan het downloaden of Aan het hervatten. De laatste waarde
    geeft het aantal bytes weer dat opgehaald werd van de externe site. Als
    het proces van downloaden begonnen is, wordt dit weergegeven als 102/
    10.2k, hetgeen betekent dat er reeds 102 bytes opgehaald werden van een
    verwacht totaal van 10.2 kilobytes. De weergave van de volledige grootte
    wordt steeds getoond in een 4-cijfernotatie om plaats te sparen. Na de
    weergave van de grootte komt het reeds opgehaalde percentage van het
    bestand. Het voorlaatste element geeft de huidige gemiddelde snelheid op.
    Deze waarde wordt elke 5 seconden ververst en geeft de snelheid van de
    gegevensoverdracht voor die periode weer. Tenslotte wordt de verwachte
    duur van de gegevensoverdracht weergegeven. Dit wordt regelmatig ververst
    en weerspiegelt de tijd die nodig is om alles af te werken aan het
    getoonde tempo van gegevensoverdracht.

    De statusweergave wordt iedere halve seconde ververst en geeft zo een
    constante feedback over het downloadproces terwijl de Ophalen-regels naar
    boven scrollen telkens er met een nieuw bestand wordt begonnen. Vermits
    de statusweergave permanent ververst wordt, is dit niet geschikt om in
    een logbestand opgeslagen te worden. Gebruik de optie -q om de
    statusweergave te onderdrukken.

4.4. Dpkg

    APT gebruikt dpkg om de archieven te installeren en schakelt na het
    voltooien van het downloaden over op de interface dpkg. Tijdens het
    verwerken van de pakketten zal dpkg een aantal vragen stellen en ook de
    pakketten zelf kunnen verschillende vragen stellen. Aan elke vraag gaat
    er gewoonlijk een beschrijving vooraf van waarover de vraag gaat. De
    vragen zijn dermate gevarieerd dat het niet mogelijk is om ze hier
    volledig te behandelen.


-----------------------------------------------------------------------------

    ^[2] De dselect-methode is eigenlijk een geheel van scripts die rondom 
    apt-get gebouwd werden. De methode biedt eigenlijk meer functionaliteit
    dan aanwezig is in apt-get alleen.

    ^[3] APT neemt evenwel alle gekende vereisten in overweging en probeert
    het ontstaan van defecte pakketten te voorkomen

